کجاست می که غم از دل بدر برد ما را

از اینجهان بجهان دگر برد ما را

سبکتریم زمکتوب خویش جائی نیست

که پیک یار بجای خبر برد ما را

ز خشک وادی تقوی عبور ممکن نیست

مگر حمایت دامان تر برد ما را

بپای سوی تو نتوان شدن کبوتر شوق

مگر بهمسری بال و پر برد ما را

چوزنده از عدم‌آورد عشق مان «طالب»

امید هست کزین زنده تر برد ما را