کجاست می که غم از دل بدر برد ما را
از اینجهان بجهان دگر برد ما را
سبکتریم زمکتوب خویش جائی نیست
که پیک یار بجای خبر برد ما را
ز خشک وادی تقوی عبور ممکن نیست
مگر حمایت دامان تر برد ما را
بپای سوی تو نتوان شدن کبوتر شوق
مگر بهمسری بال و پر برد ما را
چوزنده از عدم‌آورد عشق مان «طالب»
امید هست کزین زنده تر برد ما را