ملیکا رضایی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۴ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل بیست و یکم - الاصل ان یحفظ ابن چاوش حفظ الغیب:
حقیقت و اصل این هست که ابن چاووش حفظ کرد غیبت را در حق شیخ صلاح الدین تا شاید سود برساند و دفع کند از او این ظلم ها و رنج ها را این چاووش نمی‌گوید به خودش که خلق خدا و مردم ترک کردند آنان پدرانشان و مادرانشان و خانواده شان و نزدیکانش و زندگی شان (فکر کنم)را و سفر کردند از هندالی السند(رود هندالی؟!)و ساختند زرابیلی از آهن تا قطعه قطعه شدند شاید که مواجه شوند با مردی که از بوی ایشان از آن دنیا هست و چقدر که مردم از ملاقات کردن با او ، حسرت نکشیدند (ناراحت نشدند )و پیروز نگشتند و او را ملاقات نکردند مثل این مرد را و تو ملاقات کردی در خانه ات آشکارا مثل این مرد و روی می‌گردانی از او که چه بلا و مصیبتی بزرگ است و غفلت میکنی ؛ نصیحت میکرد او مرا در حق شیخ شیوخ صلاح و راه حق و دین و خواند پادشاهی او را ماندگار ساخته و ظاهر اوست بزرگ و کمترین چیزی که از روزی که خدمت مولایمان رسیدیم نشنیدم از او روزی بخواند نام شما را جز سیدنا(سیدما فکر نکنم معنی بدهد دقیق نمیدانم !پوزش میخواهم)و مولایمان و پرودگارمان و آفریننده مان(خالقان)روزی از روزها تغییر نداد این عبارت را که آیا نیست سپر او ، اهداف و غرایض پست ش ؟ و امروز میگوید که آن نیست چیزی که شیخ صلاح الدین به آن مبتلا باشد در حقیقت چیزی غیر از آن موجب ضعف او شد و مراقب باش که برای محبت به سایر انسانها در چاه نیافتی!
و او ناپسند میدارد این محبت را چراکه هر گاه انجام بدی چیزی که نپسندد صلاح الدین ، در میان ظلم و قهر و خشم او هستی پس اگر در ظلمش هستی چگونه میشوی پاک ؟
بلکه تاریک و سیاه شدی از دود جهنم یا همان دوزخ پس نصحیت کند تورا و بگوید برای تو ساکن مباش در خشم و ظلم من و از خانه ظلم و غضب من به خانه مهربانی و لطف من برو
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲:
ای چرخ فلک این همه بیداد بس است
از کینه تو ناله و فریاد بس است
تاکی بودت رسم و ره بی مهری؟
یک دل نبود ز دست تو شاد،بس است
رضا از کرمان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۴:
سلام بر دوستان عزیز
ضمن تشکر از عزیزانی که با درج حاشیه کمک در فهم بهتر اشعار مینمایند در مورد آیین میر نوروزی استاد باستانی پاریزی در بخش چهارم کتاب خاتون هفت قلعه تحت عنوان گناهکاران بی گناه ،در پاورقی صفحه ۱۵۱ (البته چاپ هشتم) مطلبی را عنوان نموده اند که نقل آن خالی از لطف نیست
ایشان معتقدند که این آیین شاید بی ارتباط با مراسم مغ کشی در زمان پارس ها نباشد وموضوع اینگونه روایت شده است در زمان عزیمت کمبوجیه به مصر یک نفر از مغ های دربار به نام گیومات مغ به عنوان جانشین توسط شاه انتخاب میگردد ولیکن گیومات در غیاب شاه از موقعیت استفاده کرده وانقلابی عظیم در کشور به راه می اندازد وبه تعبیه خودش منشا نیکی های فراوان در مملکت میگردد ولی حکومت او بیش از هفت ماه دوام نیاورده وتوسط داریوش وهفت نفر از سران قبایل که باهم هم قسم گردیده اند با یورش به خوابگاه گیومات وقتل او پایان میپذیرد ومتعاقب آن جمع کثیری از مغ ها نیز به فتل میرسند وهر ساله قوم پارس جهت بزرگداشت آن واقعه در سالگرد آنروز جشن مغ کشی را به عنوان یک آیین ملی با شکوه برگزار میکردند ودر بعد از ظهور اسلام داستان میر نوروزی که در ایام نوروز کسی را چند روز بر تخت پادشاهی نشانده وسپس از تخت به زیر میکشیدند شاید ادامه همان سنت تفریحی مغ کشی باشد وهمچنین داستانی زیبا وعبرت آموز از شاه عباس صفوی وبر تخت نشاندن درویشی نقطوی به نام ترکشدوز به جهت دفع بلا از جان شاه ،به توصیه منجم دربار وهمچنین اعتقاد نقطویان به تحولات هزار ساله که شخص شاه در خانقاه های نقطویان شنیده بود ، را مرقوم فرموده اند که نقل آن باعث اطاله کلام میگردد وچه بسا سریال سلطان وشبان نیز برداشتی از همین موضوع بوده در هر صورت خواندن این کتاب را به دوستان پیشنهاد مینمایم . وبر اساس پژوهش دکتر رضایی که در حاشیه های بعدی معرفی نموده ام این سنت ،آیین بروز شده از کشتن شاهان در مقابل خدایان به جهت باروری زمین بوده است .
شاد وخرم باشید
مستعار الدوله در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم ملوک کل دنیا را
هر آن کس چیز می بخشد ، ز مال خویش می بخشد
نه چون صائب که می بخشد، سر و دست و تن و پا را
عبدالله در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۵ در پاسخ به رامین دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳ - ظاهر شدن عجز حکیمان از معالجهٔ کنیزک و روی آوردن پادشاه به درگاه اله و در خواب دیدن او ولیی را:
خیلی عالی که شما دور از اختلافید
و اینجا جای بیان این مطالب نبود ولی نیاز دانستم چن مطلب گفته باشم
دوست عزیز لازمه قبل اینکه انسان یه نظری بده یک مطالعه کوچکی داشته باشه و اسلامو بهتر بشناسه
وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا
عزیز من طبق آیه قران بین دو طائفه مومن امکان جنگ هست و این خللی در بهشتی بودنشون ایجاد نمیکنه
این تفکرات ک اگر حالا ک جنگ شده پس یکی جهنمیه اینا حرفای خوارجه که به دنبال جنگ و اشوب بیشتر بین مسلمانان بودن لطفا به این دشمنی ها چنگ نزنید
و تشکر میکنم از سازندگان سایت که با صداقت تمام ابیات رو بدون کم و کاست قرار داده اند
milad mashayekhi در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه میکرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن:
معنی بیت :
که کمینهٔ آن کمین باشد بقا
تا ابد اندر عروج و ارتقا
ممنون میشم کسی بهم کمک کنه
محسن جهان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶۶:
تفسیر ابیات ۱ الی ۴ بشرح زیر است:
مولانا در وصف حضرت حق می‌فرماید:
آن روح واجب الوجود که در ظاهر ناپیداست و ما غرق در آثار و نشانه‌های او هستیم، روحیست که در عین بی مکانی سرتاسر متجلی در کلیه مکان هاست.
و اگر طالب یافتن او هستی، لحظه‌ای با ذهن خود او را جستجو نکن. و نیز چنانچه خواستار درک ذات او هستی، لحظه‌ای از فهم وجود او با ذهن خود درنگ کن.
چنانچه سعی کنی در عدم او را بیابی از ظهور او غافل می‌گردی. و در صورتیکه تلاش برای یافتن او در آشکار کنی حجابی در نهان برایت ایجاد میگردد.
و چون از تلاش برای رسیدن به او بوسیله ذهن ناتوانت در ظاهر و پنهان دست کشیدی، آنگاه میتوانی در امان او آرام بگیری.
مسعود masoodshams۵@gmail.com در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ عسجدی » اشعار باقیمانده » شمارهٔ ۸۱ - در طلب استغفار گوید:
صد بار ببستم و شکستم توبه
فریاد برآورد زدستم توبه
مهرداد تحقق در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
عنبر شب کنایه از چیست؟
امیرحمزه شیشه ای در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۱۹ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:
عالی بود
متین در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۲۹ در پاسخ به Rezvan دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۱۶۵:
به‌نظر بنده حقیر
دو بیت فوق، نقل‌قولی بسیار مشهور از سقراط فیلسوف یونانی را می‌رساند، که می‌فرمایند:
«دانم که ندانم»
✌🏻♾
کوروش در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۱۰ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل بیست و یکم - الاصل ان یحفظ ابن چاوش حفظ الغیب:
واقعا چقد خوب میشد یه نفر ترجمه این بخش رو میذاشت جای تاسفه که نیست
قمر مصلح بدخشانی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۰:
آمدم تا صد چمن بر جلوه نازان بینمت
نشئه در سر، می به ساغر، گل به دامان بینمت
همچو دل عمری در آغوش خیالت داشتم
این زمان همچون نگه در چشم حیران بینمت
گرد دامانت به مژگان نیاز افشانده ام
بی‌کسوف اکنون همان خورشید تابان بینمت
ای مسیحا، نشئهٔ رنج دو عالم احتیاج
بر نگه ظلم است، اگر محتاج درمان بینمت
دیدهٔ خمیازه سنجی چون قدح آورده ام
تا به رنگ موج صهبا مست جولان بینمت
عالمی از نقش پایت چشم روشن می کند
اندکی پیش آی، تا من هم خرامان بینمت
حق ذات تست سعی دستگیری های خلق
تا ابد یارب عصای ناتوانان بینمت
عرض تعداد مراتب خجلت شوق رساست
آنچه دل ممنون دیدن ها شود، آن بینمت
غنچگی هایت نصیب دیدهٔ بیدل مباد
چشم آن دارم که تا بینم، گلستان بینمت
قمر مصلح بدخشانی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۰:
مصرع دوم بیت اول به این صورت درست است. اگر درست خوانده شود، هیچ سکتگی ندارد.
نَشْئَه در سر، می به ساغر، گل به دامان بینمت
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
ما را ملکوتست مقام و منزل
یک چند صباحی شده منزل از گل
مارا که وجود باشد از جان و دل
بسیار بود دوری جانان مشکل
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
با جذبه سیب زعالم روحانی
افتاده دراین کالبد جسمانی
دوریم ز اصل و بیقراریم بوصل
تا وصل نیابیم نخوابیم آنی
نوید بیدالله خانی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۵ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۱۷:
خیلی ممنون از زمانی که گذاشتید
ماهور در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۴۰ در پاسخ به سورنا صدرا دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:
ازاده به کام دل رسیدی . یعنی انسان ازاد ؟! دوری از شهوت ؟
شما چارتا رباعی از خیام بخونی متوجه میشی هیچ ربطی ب انسان ازاده پارسا و به دور از شهوت و عارف و این حرف ها نداره ، خیام دایما در رباعیاتش سخن از زندگی در لحظه ،جام می، حسرت نخوردن دیروز، غم فردا نخوردن و .... . کاملا تابلوعه منظورش اینه ک ازادو رها و راحت به خواسته دلت برسی .
اصلا از ویژگی شعر خیام به دور از صنایع شعری و عاری بودن از بازی لفظیس است .
ماهور در ۴ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۲۳ در پاسخ به خیام شناس دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۵:
صد تا رباعی. داره سر ته خدا و دین رو میدوزه بهم بعد تو همینو دیدی بخیالت توجیح پیدا کردی . خیام تو این رباعی داره تیکه میندازه تا حالا تیکه ننداختی ؟
با طعنه میگه اگرمن یزدان بودم اصن یکاره دیگه ای میکردم .
بله عزیزم چشم خردت باز کن از روی یقین.
سربازوطن در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۱۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳: