Salman Mohammadi در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ صامت بروجردی » کتاب التضمین و المصائب » شمارهٔ ۷ - و برای او همچنین:

بند ۳ 

تا بر شرر نبندند ....

و بیت هفتم

کای جد تاجدارم ...

صحیح می باشد

 

 

عزیز شیروی زاده در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲:

سلام

این شعر خیلی عمیق و پرمعناست ولی فکر کنم اگه بصورت زیر خوانش شود روانتر میشود:

ای چرخ فلک خرابی از کینه توست

بیدادگری پیشه دیرینه توست

ای خاک اگر سینه تو بشکافد

بس گوهر قیمتی که در سینه توست

 

رضا قزوین در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

در کار گلاب و گل ....

بحث پیچیده ای نیست، اگر به مفاهیم و کلیدواژه های عرفانی حافظ در اغلب غزلهایش برگردیم مبحث ساده میگردد...

گل و گلاب نشانیست از جسم و روح یا همان جان آدمیست ،که گلاب عصاره گل یعنی همان جان است.

بنده دیدگاه مذهبی ندارم اما از آنجا که ریشه عرفان با اسلام و قرآن هم گره خورده و در تمام اشعار حافظ ردپایی از آن میتوان یافت اینگونه میتوان از این بیت استنباط نمود: گل چون زیبارویی قابل دیدن است که جایگاهش در بازار و معرکه و قابل خرید و فروش است (استعاره از جسم) و گلاب لایق نشستن بر پرده است، منظور از پرده ، پرده ی کعبه است چون کعبه را با گلاب میشویند و یعنی روح انسان الهی ست.... و اینجا حافظ میخواهد تفاوت جسم و روح انسان را به نمایش بگذارد.

بابک بامداد مهر در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:

خوشا آن دم  کز  استغنای  مستی

فراغت باشد  از  شاه  و وزیرم

 

ازاین بیت نبایدغافل شد.چنان در استغنا وبی نیازی درپی مستی خوش باشم که آسوده از شاه ووزیر(کانون پول ومادیات)باشم

سعدی جان در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۱۳ در پاسخ به محمد مهدی ستوده دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۸:

سلام دوست عزیز

دراین بازی بیهوده، من از مات شدن می‌ترسم. چیکار کنم که این دست را تو بُردی که دغل باخته‌ای(به اصطلاح جِر زنی کردی)

 

 

عما صفایی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:

مردان خدا پرده پندار دریدند ..

این بیت من را به یاد شعر یا مزامیر داوود نبی می‌اندازد که در مزمور ۷۳ :۲۵ میگوید:

خدایا، در آسمان،جز تو که را دارم؟  و بر زمین، هیچ چیز را، جز تو نمی‌خواهم. 

همیرضا در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۵:

نکته‌ای که دربارهٔ خوانش این بیت وجود دارد آن است که «ت»ٔ است می‌بایست خوانده نشود. نظیر این مورد در شعر قدیم فارسی در موارد معدودی سابقه دارد. مثلاً رودکی می‌گوید:

«گوهر سرخ است به کفّ موسی عمران»

که در مصرع بالا نیز تلاش برای ادای کامل «ت»ٔ است موجب ایجاد مشکل وزنی می‌شود.

عموم دوستانی که در گنجور این شعر را خوانده‌اند (خوانش‌ها) یا «ت» را کامل ادا کرده‌اند یا تلاش کرده‌اند به نوعی با تغییر کلمات مسئله را حل کنند که هر دو اشتباه است.

همچنان که از پاورقی تصحیح فروغی و ارائهٔ بدل «کجا مجال سخن باشدم به حضرت دوست»  مشخص است بعضی نسخه‌نویسان هم به نوبهٔ خود تلاش کرده‌اند مشکل را با روان کردن بیت به سلیقهٔ خودشان حل کنند.

اما نظر به سابقهٔ این مورد قبل از سعدی و استادی شیخ اجل مشخص است که این نحوهٔ ادای «است» صحیح شمرده می‌شده و اشکال یا اشتباهی در کار نیست.

محسن جهان در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۵:

تفسیر ابیات ۱ الی ۳:

از زبان خداوند (و رجوع به قرآن مجید) خطاب به انسان می‌فرماید: ای بشر به تو گفته نشد که این دنیا سرابی بیش نیست و چشمه حیات و دوست تو  فقط من هستم.
واگر با عصبانیت و خشم‌ بارها از من رو برگردانی (به دلیل برآورده نشدن تمایلات نفسانی) در نهایت به طرف من باز خواهی گشت. 
آیا به تو گفته نشد به این نقش و نگار دنیای مادی دلبسته نشو، که نقاش اصلی بارگاه جهان‌ وجود و تنها اجابت کننده نیازهای تو من هستم.

یلدا ی. در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۱۱:

غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد.

 

زیان صحیح است . 

محمد سیاوشان در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۹۲:

فکر کنم این شعر به صورت زیر درستتر و البته زیباتر است:

غمم غم بی و غمخوار غمم غم
غمم همصحبت و همراز و همدم
غمم نهله که مو تنها بمونم
مریزا بارک الله مرحبا غم

Mahdi setanatoluei@gmail.com در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۴۵:

محشر....

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۳۲ دربارهٔ کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۶:

در حشر دگر ز ما چه خواهند
 غارت زرده ارمغان ندارد

امین در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۹ - ورود سیاوش به توران، پذیرایی پیران و افراسیاب، پیوند با جریره و فرنگیس و بنیاد سیاوش‌گرد:

نشانه نهادند بر اسپریس 

سیاوش نکرد ایچ با کس مکیس

مکیس یعنی تعارف

در حالی که در فرهنگ معین و دیگر فرهنگ ها به اشتباه آن را واژه ای عربی دانسته اند و معنی سخت گیری را برای آن در نظر گرفته اند

گرشا در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۲ در پاسخ به ف-ش دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳:

منظور از مستی هرچه باشد غالبا مفهوم شادی و لذت دارد

گرشا در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۱ در پاسخ به علی دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳:

خیلی زیبا فرمودید

گرشا در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۸ در پاسخ به خیام شناس دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲:

شما که قرآن خوندی بفرما که خیام چه می‌فرماید

Narges Shahrabi در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:

بسیار ممنون از شما 

مجتبی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۸ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه اللعنة:

سلام.

یعنی دو بار بانگ زدم. (خوانش‌اش بانگِ دو است. به معنای بانگ دوگانه. یک بانگ و یک بار تکرار)

و اگر در روستا فردی باشد همین دو بانگ و تذکر کافی است. در روستا کسی باشد هم یعنی ذهن شنونده فعال و پذیرا باشد.

شبیه این نوع بیان را امروز هم داریم: در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.

علیرضا محسنی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۱۸ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۰:

معنی بیت؟؟

شروین پاداش‌پور در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۲ در پاسخ به محسن دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل سوم:

 

سلام

حق با شماست. در نسخه‌ی چاپی کتاب«دزدد» نوشته شده و گوینده بدون توجه به معنای جمله، فقط روخوانی می‌کند. چه خوب می‌شد که این کار زیر نظر اساتید این حوزه انجام می‌شد که به اعتبار بیشتر«گنجور» به عنوان یک منبع دقیق و جامع افزوده شود. 

متأسفم که در تایپ‌ها نظارت و ویرایشی نیست. اگر هم هست، دیر به دیر.  

با مهر و احترام