این منم این من، که عشق سلسله بند منست

گردن کوتاه عقل صید کمند منست

دامن کوه غمست صحن جهان اندر او

کبک بهاری لب قهقهه خند منست

هند سخن را منم طوطی سحر آفرین

بلبل موزون صفیر قافیه بند منست

جوهری فطرتم گوهر معنی شناس

هست پسند خرد هرچه پسند منست

گلشن اندیشه راست نطق من آب روان

سرو سرافراز او طبع بلند منست

شاهد روحانیم، حله عرفان بدوش

معنی صورت لباس نقش پرند منست

کبر مسلمان دلم کافر مؤمن شعار

آنچه نه‌بیند بخواب خلق گزند منست

اوج رو فطرتم، بر خرد خود سوار

حلقه گوش هلال نعل سمند منست

«طالب» ناصح لبم واعظ شیرین کلام

ذائقهٔ روزگار تلخ ز پند منست