از آن رو ناز بر گل میتوان کرد

نمک در چشم بلبل میتوان کرد

تغافل بر من از حد رفت اکنون

تغافل بر تغافل میتوان کرد

بآن سرمایهٔ حسن و طراوت

بگل عرض تجمل میتوان کرد

ببوی زلف او خاک دلم را

عبیر جیب سنبل میتوان کرد

چو من فرزانه‌ئی برخاست زآن بوم

طواف خاک «آمل» میتوان کرد

بآن نسبت که دارد با دل من

کباب از غنچه و گل میتوان کرد

چو در هرشیوه‌معراجیست «طالب»

ترقی در تنزل میتوان کرد