مست می شوق تو باندازه نسازد

زآن تیغ دهان زخمی خمیازه نسازد

جمعیت اگر باز کند دفتر اعجاز

اوراق مرا مایل شیرازه نسازد

بیند چو سوی نازکیم میل طبیعت

گردون ز حسد داغ مرا تازه نسازد

درمجلس می بر تن عاشق نتوان یافت

زخمی که دهن باز بخمیازه نسازد

«طالب» گل بی‌نام و نشانی کند ار بوی

شهرت برد از یاد بآوازه نسازد