ز دریای خرد سر بر نیارم

که دامن‌ها ز گوهر بر نیارم

بدین نیت برم سر بر گریبان

که تا دامان محشر بر نیارم

یکی مرغ ملولم کز ضعیفی

چو ریزم بال دیگر بر نیارم

ز رشک بیخودی هرگز نکردم

دوچار خود که خنجر بر نیارم

نریزم هیچگه «طالب» می نطق

که طوطی را ز شکر بر نیارم