ز دریای خرد سر بر نیارم
که دامنها ز گوهر بر نیارم
بدین نیت برم سر بر گریبان
که تا دامان محشر بر نیارم
یکی مرغ ملولم کز ضعیفی
چو ریزم بال دیگر بر نیارم
ز رشک بیخودی هرگز نکردم
دوچار خود که خنجر بر نیارم
نریزم هیچگه «طالب» می نطق
که طوطی را ز شکر بر نیارم