A.p در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۱ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۸:

واقعا زیباست

A.p در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۳۸:

به نظر من این شعر زیبا خصوصبات قصیده رو داره نه غزل

یاسر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۲۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اردشیر » بخش ۲ - زهر فرستادن بهمن از هند، سوءقصد دختر اردوان به جان اردشیر و فرمان کشتن او:

بیت آخر معنی باد افرو چیست

مجید آقائی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۷۲:

این شعر در تصنیف بسیار زیبایی از استاد مرحوم جلال ذوالفنون در دستگاه شور در آلبوم دولت عشق اجرا شده است که واقعا شنیدنی است.

آمین در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰۶:

زبان برای برشمردن خوبی‌های این شعر و ظرافت و اندیشه‌ی پربارش هم جداً گریزپا و کم‌توانه. کیست بیدل دهلوی.. چه مرتبه‌ی بلندی در اندیشمندی دارد..

Polestar در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۳۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۵:

بیت پنجم ظاهرا اشکال داره از جنون کرر...

قلندر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:

با درود و مهر..
داستان از آنجا شروع شد که دستان خالی بود و رستگاری آرزو، باغ امید چه شیرین جلوه مینمود و من خاکی هنوز دور از پاکی چه ساده با سیبی شیرین تلخی به کام شد و هجران به قسمت حوالتم کرد کاش ایکاش پدر ارزان نمیفروختی بهشتمان را که سرزنش عقل نصیب ما شود و دل در سوز دیار یار همچون عندلیب بهار ناله سردهد جان که ناچیز است در کف نهادیم و سر زیر شمشیر غمش فرود آوردیم دیگر نه بضاعتی و نه طاقتیست مرگ را که نیک میدانیم لیک به دنبال رهی نزدیکتریم به قصد وصل جانان خواجه زیبا گفت که دست ما کوتاه و خرما بر نخیل.....
باسپاس از راهیان راه حق

سپهر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳:

قطعه همه عمر از توحید شمس
به تازگی شنیدم و علاقه مند به این شعر شدم که بینهایت زیباست
ممنون از سایت فوق العادتون و به دوستان پیشنهاد میکنم به صدای ایشون گوش بدید و لذت ببرید

یلدا ی. در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۷:

بانو پریسا به زیبایی این غزل را خوانده که مرحوم علی حاتمی در سوته دلان از بهره برده است

یحیی زاده در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۱۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۴:

آواز استاد اقبال آذر در دستگاه چهارگاه اجرا شده است که در اینجا افشاری درج شده است.

رضا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » تکه ۳:

لازم دیدم صفه ای که در مورد ابتهاج کلمات بلند و پر مغزی نوشته است را خدمت عزیزان معرفی کنم.
پیوند به وبگاه بیرونی

رضا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۲ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » تکه ۳:

با خواندن این بیت یاد آیه شریفه ان مع العسر یسری افتادم.البته در متون اسلام بیشتر بهجت و سرور استفاده شده و طرب واژه ای است که بیشتر اهل تصوف از آن استفاده کرده اند.
برای مطالعات بیشتر کلمه ابتهاج جستجو شود.

ابن مهجان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۵۶ دربارهٔ عنصری » اشعار منسوب » شمارهٔ ۹:

این شعر را دولتشاه سمرقندی به رودکی نسبت داده است. ذیل ترجمۀ رودکی

مصطفی محبی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۴۰ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۸:

دربین یکی مونده به آخر هم باید این طوری باشه:« در سیلاب...»

مصطفی محبی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۳۸ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۸:

فکر میکنم مصرع اول این طوری باشه که: « دم جان دادن...»

حکیم در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۰۴:

مولوی با این دو بیت شعر خواسته تفاوت بین عشق زمینی هوس الود و عشق معنوی پاک را بیان کند. به نظر مولوی آن عشقی که هر از چند گاه کسی در اثر هوا و هوس به پا می خیزد و گرد و خاک به پا میکند عشق نیست. آن یک حال و هوای موقتی هست که انسان از خود شور و هیجانی نشان میدهد و بعد فروکش میکند، رفع شده و از بین میرود. اما عشق واقعی عشقی هست پاک که پایدار هست و انسان را بطور مستمر شیفته و بی مهابا در وصل به معشوق نگه مبدارد. همانطور که در رقص سماع شخص رقصنده تحت تاثیر نوای خوش و دف و تنبور مناسب از خود بیخود میشود، انگار که جان از دست داده و بر فراز دو جهان در پرواز است. یعنی اتسان با عشق واقعی و پاک، به روح و روان متعالی و پاک و خالص دست می یابد.

منصور پویان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۵۴ - به عیادت رفتن کر بر همسایهٔ رنجور خویش:

ناشنوایی خواست به احوالپرسی همسایه بیمارش برود. با خودش حساب و کتاب کرد که دیگران درباره ناشنوایی اش چیزی نمی دانند، پس برای آن که بیمار هم نفهمد؛ بهترست پیشاپیش پرسش و پاسخ های احتمالی خود را طراحی کند.
لذا در ذهنش، گفتگویی بین خود و همسایه بیمارش طراحی کرد. با خودش گفت می پرسم: حالت چه طور است و او هم خدا را شکر می کند و می گوید بهتر است. من هم شکر خدا می کنم و می پرسم: برای بهتر شدن چه خورده ای؟ او لابد غذا یا دارویی را نام می برد. آنوقت من می گویم: نوش جانت باشد. آخرالامر می پرسم: چه پزشکی را سراغ گرفتی؟ او بیقین نام حکیمی را می آورد و من می گویم: قدمش مبارک است و او را همه به عنوان طبیبی حاذق برمی شمارند.
مرد ناشنوا با همین سناریو-نویسی، سراغ همسایه اش رفت و همین که رسید پرسید حالت چه طور است؟ همسایه بر خلاف تصور او گفت دارم از درد می میرم. ناشنوا خدا را شکر کرد. ناشنوا پرسید چه می خوری؟ بیمار پاسخ داد: زهر کشنده! ناشنوا گفت: نوش جانت باشد. بعد پرسید: راستی طبیب ات کیست؟ بیمار گفت: عزرائیل! ناشنوا گفت: طبیبی بسیار حاذق است و قدمش مبارک.
ناشنوا سرانجام از عیادت دل کنده کرد و برخاست که برود؛ امّا بیمار از سخنانش بد حال شده بود و فریاد می زد که این مرد دشمن منست. البته همسایه نمی شنید و از عیادت اش راضی برگشت.
این داستان، حکایت حال ما انسانهاست که در زندگی، با معیارهای محدود و پیش فرضهای بی اساس، قضیه ای را نزد خود می سازیم و می پردازیم و آنگاه به نتیجه گیری جَزمی و قطعی دست می زنیم. اَسَفا که در این کار درنگ و تأمل روا نمی داریم. در این حکایتِ دلکش و شیوا، مولانا بر قیاسهای بی اساس می تازد و آن را مورد نقد قرار می دهد.
البته مولانا در این حکایت، نقصِ جسمانی را مورد طنز قرار نمی دهد؛ بلکه نقصِ نفسانی و شخصیتی آن مرد خود-غرض را مورد نقد قرار می دهد که نقیصۀ خود را لاپوشانی می کند. بسیاری از مردم در ارتباط با یکدیگر، به شیوه ای رفتار می کنند که می پندارند پسندیده عموم می باشد؛ در حالیکه سلوک آنان فاقد ِخلوص بوده و تاثیر کاملاً برعکس برجای می گذارد.

Akam mahmoodi در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۴ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۳:

ببخشید دوستان کجا میتونم شرح دیوان خواجه ی کرمانی رو گیر بیارم؟

مادر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹:

شمس خراسانی عزیز ، اینقدر سخت نگیر ، لطفا بی احترامی هم نکن. اینجا فرصتی فراهم شده تا هر کسی بتونه نظرشو بگه. شما هم نظرتو بگو. خواننده قضاوت میکنه که کی درست تر گفته از اون استفاده میکنه. در این تبادل نظرهاست که ما چیز یاد میگیریم و رشد میکنیم. بهتره همدیگر رو سانسور نکنیم. اصل تبادل و تحمل عقاید است ، نه تحمیل عقاید. صبور باش عزیز مادر.

محمد در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۳۲ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸۵:

سلام خداقوت
بیت دوم قادر بر ......صحیح می باشد که اشتباهی پر نوشته شده است
دیوان به تصحیح م درویش شماره غزل 762
به تصحیح دکتر نور بخش شماره غزل 707