گنجور

حاشیه‌ها

هادی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۲۹ - هدیه بردن عرب سبوی آب باران از میان بادیه سوی بغداد به امیرالمؤمنین بر پنداشت آنک آنجا هم قحط آبست:

ما از دریچه پنج حس عالم بیرون را درک میکنیم .
پنج تا دریچه به عالم ماده (پنج حس)!
و این دریچه ها در اثر زندگی در جامعه کاملا کدر شده اند و زنگار بسته اند. پس ما نمی‌توانیم محیط پیرامون را آنطور که باید درک کنیم.
در کانال تفسیر صوتی مثنوی معنوی مولانا به ادرس زیر مفصل توضیح داده شده است.
@masnavimanavi7

تنها خراسانی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

امیر محمد عزیز
اینجا بیشتر "علم لدنی" مطرح است.

احمدرضا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۷۴:

سلام عزیران مصلح
چیزی که ذهن مرا مشغول کرده واژه صفاهون است. اگر به معنی اصفهان باشد یعنی مردم اصفهان بی وفا هستند و این مطلب دور از ذهن است که شاعر عارف چنین نظری داشته باشد.
ولی اگر صفا به معنای با صفا و خوشگذران باشد و صابون را به عنوان چمع خوشگذرانی ها مد نظر داشته باشد راه به جایی دارد.
نقطه مقابل شیراز نیز منظور سی راز باشد که نام دیگر شیراز می باشد یعنی اهل دل و اهل معنی.
این یک نظر کاملا شخصی و بدون سند است.

احمدرضا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۳۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۹۷:

سلام عزیزان عاشق طاهر
این دو بیتی قراعت دیگری به شرح زیر هم دارد که در بعضی کتب به چاپ رسیده. وزن و معنا مناسب است:
دلا راهت پر از خار و خسک بی
گذارت بر سر چرخ و فلک بی
گر ار دستت برآیه پوست از تن
بر آور تا که بارت کمترک بی

عارفه در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۲۶ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » دوبیتی‌ها » فال قهوه:

مرجان لب لعل تو مر جان مرا قوت
یاقوت نهم نام لب لعل تو یا قوت
قربان وفاتم به وفاتم گذری کن
تا بوت مگر بگذرد از رخنه ی تابوت

حمید رضا۴ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵:

درود جناب ترکمان،
درست می فرمایید، شباهتهای فراوانی بین این دو رباعیست.
اما تفاوتهای بزرگی بین ذهنیت خیام و حافظ وجود دارد.
حافظ حتی در شادی و در کنجی، نمیتواند خود را از بند خشم و ناله رها کند.
خیام اما با ترسیمی از فضای باز و خوشبوی طبیعت و دیگر داده ها، می گوید برای شاد زیستن نیازی نیست که سلطان باشی،
و نه هرسلطانی توانایی لذت از این داده ها را دارد.
این دو نگاه متفاوت، در واقع تفاوت بین افسرده زیستن و شاد زیستن است.
شاد و پاینده باشید

احمدرضا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۷ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۸:

سلام
با نظر سایه آفتاب موافقم و املا ای دو بیتی بدین شرح است:
اگر دل دلبره دلبر کدومه
وگر دلبر دله دل را چه نومه
دل و دلبر بهم آمیته وینم
نذونم دل که و دلبر کدومه

مسعود در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۴۷ دربارهٔ خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۷:

سلام
سعی کنید در نوشتن عبارات یا شعرها غلط املایی نداشته باشید تا خواننده در خواندن مطلب به سختی نیفتد و مفهوم را به درستی درک کند.انشاله

بابک در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۰ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۴۳ - خواب آلودگان:

«در ره عشق تو اندر کوچه و بازار ، زار» صحیح است. ترکیب «ره عشق» یا «راه عشق» در ادبیات شعری بزرگان ادبیات ما بسیار استفاده شده است ولی بنده تاکنون در این اشعار ، «ده عشق» ندیده و نخوانده‌ام. اما راه عشق و ره عشق بسیار مورد استفاده قرار گرفته. افزون بر این ، نباید جای حرف و حدیثی باقی بماند وقتی همین شاعر (شاطر عباس صبوحی) در غزل دیگری هم از این ترکیب استفاده کرده است و میگوید:
سر ز پا نشناختن در راه عشقت عیب نیست
قدر و قیمت آن سری دارد که خاک پای تست...
شعر مشهور حافظ هم همین مطلب را تایید میکند که:
راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست
آنجا جز آن‌که جان بسپارند ، چاره نیست...
و باز حافظ در غزل دیگری میگوید:
مرغ خوشخوان را بشارت باد کاندر راه عشق
دوست را با ناله‌ی شب‌های بیداران خوش است..
و در غزلی دیگر:
گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن
شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت
و موارد دیگری هم از کاربرد این ترکیب در شعر مفاخر ادبی ایران وجود دارد.

احمد علیپور در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۱۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:

مقشر به معنی پوست کنده است و این تشبیه (چشم به بادام پوست کنده شده) سه بار در غزلیات بیدل تکرار شده

محسن در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۲:

این غزل را استاد مهدی نوریان خیلی خوب شرح کرده‌اند:
https://shaareh.ir/jamejahannama1/
https://shaareh.ir/jamejahannama1-2/

ابراهیم در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۱۲ - دل گمشده:

گر چه از ریختن خون منت خرسندیست
چه در متن اصلی جا افتاده

حسن در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۰:

یه سوال دارم!
اینکه چه اصراری دارن بعضی که ثابت کنن منظور از می و معشوق، شراب ناب الهی و بهشت و جهنم و ... هستش؟
و اینکه شاعر وقتی منظورش چنین چیزهای والا و پر مقامی هست، چرا باید به می و شراب و معشوق و ... که چیز های پست و بی ارزشی هستن تشبیه بشن؟؟؟؟؟
و اینکه کسی که شعر با این نظم و نظام رو خلق کرده میتونست منظورش رو جوری بگه که چنین شک به جان ما نیوفته.
لطف کنید بگید کجای افکارم اشتباه هستش؟

زهره خضری در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۷:

سلام و ادب
خوانش دوستان زیبا بود
خوانش جناب سروری در بیت هفتم نیاز به اصلاح دارد...

قلندر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:

با درود و مهر...
از لحظه ی زایش نزاع شروع شد زمان خامی گذشت و زمان پختگی فرا رسید و دوران سوختن تمام وجود را شعله ور کرد
یک جلوه از دلدار کافی بود راهی کند دل را بسوی جمال جانان
جان در این میانه بهانه بود و دل در این میدان مهار نشدنی و عقل همچنان در خاک به خیال افلاک دست و پا زد...
گویا تنها راه ، کسب معرفت بود و ما دور دانستیم....
بسا پیر مناجاتی که بر مرکب فرو ماند
بسا رند خراباتی که زین بر شیر نر بندد...
با سپاس از راهیان راه حق

نظر من در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

بیت دوازدهم بهتر بود به صورت صحیح تر،ترکان پارسی گوی نوشته میشد. چه اینکه با توجه به نظرات صاحب نظرانی چون دکتر بهاء الدین خرمشاهی،صورت صحیح تر این بیت ترکان پارسی گوی است.....

صالح در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۱۳ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۷ - د‌ر مدح اسدالله الغالب علی‌بن ابیطالب علیه السلام و ستایش محمد شاه مرحوم:

سلام. متن نوشته شدهٔ شعر پر از غلط و کلمات ناقص است. لطفا اصلاح بفرمایید. با تشکر.

بهروز در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۳۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:

بادرود فراوان خدمت شما نگهبانان ارزش‌های ایران زمین، و هزاران درود دیگر بر زنده یاد، جاویدان نام، وحشی بافقی،
اولین باری که من این شعر رو شنیدم بصورت دکلمه و با صدای داریوش بود کف کردم از این احساس مشترک اون موقع من با متن شعر، بازم کف کردم کهاینچنین با سلیقه اجرای دکلمه رو با صدای خش‌دار و زخمی داریوش هماهنگ کردند. در پایان لینک این دکلمه رو میذارم باشد که مورد قبول واقع شود.
پیوند به وبگاه بیرونی

۱
…
۱۹۴۲
۱۹۴۳
۱۹۴۴
۱۹۴۵
۱۹۴۶
…
۵۸۵۸