گنجور

حاشیه‌ها

مهدی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ رودکی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴:

مردی نبود فتاده را پای برسر
گر دست فتاده ای برگیری مردی

Behrooz Sabbagh در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۱۲:

نکته ی دیگری که لازمه عرض کنم، که دوستان به آن اصلا توجه نکرده اند، مسئله عشق است،
نیست پروا تلخکامان را ز تلخی های عشق
در راه عشق تشنگی، ظلم، بی عدالتی، فحش، تحقیر وخیلی تلخی های دیگر وجود دارد ویک عاشق همه این ها را تحمل می کندآن هم با میل و رغبت... مثل یک مادر که عشق فرزندانش را در دل دارد

Behrooz Sabbagh در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۱۲:

با سلام خدمت همه عزیزان
تمامی مطالب پر از اندیشه های ناب رو خواندم ونتیجه را اینگونه یافتم که هیچ اختلافی بین عقاید وتفکرات شما در زمینه دنیا و خدا ونحوه زندگی در این دنیا نیافتم گویا به نظر من همه شما عزیزان متفق القول قول هستید ولی زاویه دیدتان متفاوت است... چرا که درپایان متون زیباتون کرنش و ادب بی نظیری وجود دارد... که این نشانه ایمان قلبی شماست...

رایان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو
اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز

رایان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:

غلام قمر باشی و غیر قمر هم چیزی نگویی و نخواهی و انگاه ناگهان شمع را استثناء کنی و در برابر هیمنه و تلألوء قمر بگویی شمع هم خوب است باشد
به نظر من شهد و شکر است که ان هم چیزی نیست جز عذوبت و شیرینی تکرار نام دوست...
در ادبیات ما پراست از تصاویری که متضمن همین نکته است : بردن نام دوست و شیرین شدن کام و دهان و جان!

سید صادق هاشمی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۵۵ دربارهٔ صامت بروجردی » افتتاح ریاض الشهاده (دیوان صامت) » شمارهٔ ۱ - بحر طویل:

اگر کسی از دوستان مایل است مثنوی شهنشاه نامۀ ابو طالب کلیم کشانی را برای گنجور آماده کند زحمتش فقط کپی کردنه. لطفا با مدیریت گنجور هماهنگ باشید تا کار تکراری نشود.
پیوند به وبگاه بیرونی

مصطفی رحمانیان گراشی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷:

حسنت به اتفاق ملاحت ، در حسن همان حسن خلق مد نظر بوده که حذف لفظ خلق به قرینه معنوی بوده و اشاره به آیه شریفه قرآن کریم در مورد حضرت ختمی مرتبت و نبی مکرم اسلام (ص) دارد که خداوند اورا به انک لعلی خلق عظیم ستایش می کند ! و ملاحت نیز به روایتی اشاره می کند که از رسول اکرم (ص) پرسیدند شما زیباترید یا یوسف نبی ؟! که ایشان فرمودند یوسف از من زیباتر بوده ولیکن من از او ملیح ترم ! حال جمع خلق نیکو و جمال ملیح محمدی (ص) باعث آن اتفاقی در جهان می شود که حافظ سرایت و گسترش کمال دین در پهنه گیتی را ناشی از آن می داند! و گرفتن جهان ، دو معنی اولا تسلط و گسترش دین محمدی در دنیا و دوم گرفتن رنگ و بوی اخلاق و کمالات محمدی(ص) پس از او را به جهان در نظر دارد ! اما اتفاق در مصرع دوم به دو معنی جمع و به علاوه مد نظر است و همچنین معنی دیگر خود اتفاق به نشانه حدوث و گهگاهی این ماجراها ! اولا حضرت لسان الغیب اتفاق به معنی اتحاد نفرات را باعث پیروزی قلمداد می کند که اگر در ظاهر همین طور است در باطن نیز رمز عروج معنوی را اتحاد و همبستگی روحی با حضرت ختمی مرتبت (ص) و در درجات پایین تر با اهل معرفت و همراهی روحی و تمسک و استمداد و اتحاد قلبی با ایشان منوط می دارد! و دوم معنای اتفاق به معنی حدوث و ماجرای گهگاهی مد نظر است که راجع به قضایای آخر الزمان و ظهور منجی موعود اشاره می دارد که آری به اتفاق جهان می توان گرفت ! و دوباره جمع حسن خلق و ملاحت در نفری دیگر ، باعث اتفاقی دوباره در جهان منتهی خواهد شد !! که ادامه ماجرا در مصرع بیت دوم که افشای راز خلوتیان .... !!! مانع از وضوح و تبیین کلی ماجرا و قضایا را گوشزد می کند !

محمد در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:

سرکنگبین صفرا فزود یعنی
هیچ حرکت و سکونی بی اراده خدانیست و اگر متوجه باشید شاعر فته گر او خواهد نگفتند یعنی انشا الله نگفتند و به دانش خود مغرورشدن و از آنجایی جامدات هم مطیع حضرت حق هستن بر خلاف میل پزشکان و بر طبق اراده حقعمل کردند

SMS در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۴- سورة النساء- مدنیة » ۱ - النوبة الثانیة:

چرا در بیت 31 این متن برای دو و سه و چهار ان وجود دارد؟

بابک دهقانی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ عطار » پندنامه » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم:

«جز آن چهار منظومه (منطق‌الطیر و الهی‌نامه و اسرارنامه و مصیبت‌نامه) و دیوان و مختارنامه و کتاب تذکرة الاولیا، هیچ اثر دیگری از عطار نیست و تمام منظومه‌های ناتندرستی که به اسم بلبل‌نامه، بیسرنامه، پسرنامه، حیدری‌نامه، پندنامه، جوهرالذات، حلاج‌نامه، سیاه‌نامه، اشترنامه، لسان‌الغیب، مظهرالذات، معراج‌نامه، مفتاح‌الفتوح، نزهت‌نامه، وصلت‌نامه، هیلاج‌نامه وجود دارد، و بعضی از آنها مانند پندنامه متأسفانه بارها و بارها به نام او نشر یافته، هیچ‌کدام از آثار او نیست. اغلب اینها محصول روزگار انحطاط عرفان و حاصل یاوه‌گویی درویش‌های بیکاری است که طبع نظمی داشته‌اند و اندیشه‌های علیل و تخیلات خود را به‌صورت منظومه‌هایی سست و بیمارگونه به دست آیندگان سپرده‌اند، و برای آن که از بیرحمی زمانه - که این‌گونه آثار را در همان عصر مؤلفان به فراموشی می‌سپارد - در امان بمانند نام شریف و ارجمند فریدالدین عطار نیشابوری را به‌عنوان سراینده بر آنها نهاده‌اند و آن بزرگوار در طول این سده‌ها نامش به این‌گونه یاوه‌ها آلوده شده‌است و هنوز هم در مباحث تاریخ عرفان و ادب متأسفانه آثار این آمیختگی گاه‌گاه خود را نشان می‌دهد؛ هم در نوشته‌های خاورشناسان و هم در آثار بعضی از نویسندگان ایرانی و شرقی.»
مقدمه کتاب منطق الطیر به تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، صفحه 37

بابک دهقانی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ عطار » پندنامه » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم:

استاد گرانقدر آقای دکتر شفیعی کدکنی بارها و بارها و در مقدمه تصحیح ارجمند خودشون از منطق الطیر و دیگر آثار عطار مثل اسرار نامه، یادآوری کردن که پند‌نامه از عطار نیست. بهتره چنین آثاری رو به صورت جداگانه بیارید و نه به عنوان اثری از آثار عطار. یا حداقل در ابتدا ذکر کنید که این اثر منسوب به عطاره و متعلق به عطار نیست.

علی۶۱۲ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۲۴ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۲۲:

آقا بهزاد «دُر» به چه معناست؟منظور شما دُر به معنای سنگ قیمتی است یا منظورتان همان دور است که شما دُر مینویسید؟
- باده ای که باعث شادی و از بین رفتن غم از دل ها می شود وقتی دور (به معنای نوبت) به ما برسد پر خون جگر گردد . . . که مفهوم کاملا مشخص است.حال منظور شما از دُر چیست نمیدانم.درود و سپاس.

علی۶۱۲ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۱۳ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۲۲:

درود بر همگی.
نمیدونم منظور آقای صالحی عزیز از نوشتن این مطلب چی بوده!
واژه ی «خویش» با واژه ی «خود» از لحاظ وزن امکان جایگزینی ندارند.اصلا نیازی به تخصص ندارد و فقط با خواندن بیت مشخص می شود که واژه ی «خود» مناسب است و واژه ی «خویش» وزن شعر را به هم می ریزد.و اما در مورد مصرع دوم که میفرمایید «کور ها» نوشته شود به چه دلیل؟چه مفهومی می دهد این واژه؟«کو را» یعنی «که او را» ، «کور ها» یعنی چه؟چرا باید «کور ها» نوشته شود؟با جایگزین کردن واژه ی مورد نظر شما بیت چه معنا و مفهومی پیدا می کند؟
شما که از دیار مولانا بلخ هستید دیگه چرا؟!!!!

ممدآقا در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۱۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۳۶:

تا جایی که ما را یاد آید چنین گفته اند:
دو برادر بودی، یکی خدمت سلطان کردی دیگری به زور بازوی نان خوردی.

محمد باغبان ثانی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۰۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:

با سلام
لازم به ذکر است بعضی از اشعار از معرفت شخص به ذات الهی از سر چشمه مقصود نازل می شود...حضرت خیام اشاره داره به اینکه انسان در مقابل عظمت خداوند هیچی نیست واضافه کنم قیاس ارزشهای انسان در کالبد جسم (این دنیا)در این عمر کوتاه باواقعیت فرق میکند، پس از مرگ بهتر این ابیات متوجه میشیم
باغبان ثانی اسفند 1399

مبتدی۷۶ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

در اصل حافظ با خودش داره حرف میزنه و به خودش هشدار و آگاهی میده نه به واعظ یا هیچ کس دیگری

مبتدی۷۶ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

با سلام.
بنظر من:
در مورد بیت آخر تفسیر آقا رضا درسته.
یه ایده ای که بنظرم میرسه اینه که : حضرت حافظ هنوز به معشوق نرسیده و در غم و ناله و نصیحت نشنوی و زجر و ... گرفتار است. هر کاری میتوانسته کرده است ولی وصال دست نداده! پس از این دوران به فساد=تباهی و ویرانی یاد کرده است. میگوید امیدی به گذشتن از این تباهی نیست. ولی باز سر تسلیم فرود میاره و میگه چون چنین تقدیری برای من رقم زدی ، کاری از دستم بر نمی آید و راه حلی ندارم، پس آنرا میپزیرم.
با تشکر

مبتدی۷۶ در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸:

با سلام خدمت اساتید
و با تشکر از آقا رضا... شادکام باشید.
به نظر بنده:
در مورد بیت "آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم- محتسب نیز در این عیش نهانی دانست"
آن شد اکنون ؛ زمان گذشته نیست. معنی "وقت آن شده است که" میدهد
وقت آن شده است که بفکر مردمان(عوام) باشم و کاری برای آنها انجام دهم.
اگر محتسب را به معنای مامور منکرات=زاهد یا عقل بگیریم. معنی میشود که حتی عقل و زهد هم مانند من در کمک بمردم عیشی نهانی میابند.
توضیح: مراتب عرفان 4 مرحله است 1-بسوی حق 2-در حق3- بسوی خلق 4-در خلق. اینجا شاعر گفته که در مرحله چهارم هستم و بین خلق زندگی میکنم و منظورم کمک به همنوعان است. پس از گذر از همه ی آن مراحل، ظاهرا با عقل/ زاهد هم مسیر شده ام. یعنی در این مرحله دیگر بمن گیر نمیدهند و مرا سرزنش نمیکنند.
متشکرم

هادی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:

شرح صوتی مثنوی معنوی مولانا را توصیه میکنم بخوانید به آدرس زیر:
پیوند به وبگاه بیرونی

هادی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۳۰ - در نمد دوختن زن عرب سبوی آب باران را و مهر نهادن بر وی از غایت اعتقاد عرب:

جامعه بما القا کرده است که کارهای خوب خود را مدام نشخوار کنیم
در نمد در دوز تو این کوزه را
تا گشاید شه بهدیه روزه را
این خوداشعاریست بعبارتی اشعار به کار نیک خویش است و این نمیتواند فضیلت به معنای اصیل باشد.
مواظب کوزه اعمال خود بودن !
در کانال تفسیر صوتی مثنوی معنوی مولانا با آدرس زیر مفصل توضیح داده شده است :
@masnavimanavi7

۱
…
۱۹۴۱
۱۹۴۲
۱۹۴۳
۱۹۴۴
۱۹۴۵
…
۵۸۵۸