مهدی ا در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۳ در پاسخ به امیدی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

ونییز فرمودند:

فقط ما را خدا ننامید هر چه دیگر می خواهید بگوئید. پس یک عاشق علی (ع) تا جائی که او را خدا نگوید و خدا نداند هیچ غلو نکرده است و درحد وسط است. علی (ع) وجه الله است یعنی آینه خدا نما نقش در آینه بیش از یک نقش نیست اما بسیار شبیه بصاحب نقش است. فهمید هرآنکه فهمید.

مهدی ا در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۳ در پاسخ به CCX دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

دوست عزیز

اگر گفتار مبنی بر قرآن یا حدیث قدسی یا حدیث نبوی و برای شیعیان گفتار معصومین باشد افراط و غلو نیست. همه اشعار مولانار در مورد علی (ع) شامل این خصوصیت هستند ولذا غلو نیست. در ثانی بفرض که مولانا دوست افراط کننده و درنتیجه جزوهالکان است. چرا سعی میکنند اشعار او را تحریف کنند. آیا او را بدینوسیله ازهلاکت نجات مدهند؟ خداوند بهتر میداند با او مکر وحیله نتوان کرد. الله خیر الماکرین.

کابِر در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۷۲:

زبان مولانا رو عموم مردم از جمله خودم بخواهیم خوب بفهمیم برنامه گنج حضور فقط...آقای شهبازی خدمتی دارن به ایرانیا میکنن که میراث ارزشمندی بعد از خودشون قطعاً به جا خواهند گذاشت

مهدی ا در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۱ در پاسخ به حسین آقاجانی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

حسین جان

جواب شما قبلاً داده شده. ولی چون ابراز فضل میفرمائید لطفاً اشعاری از سروده های خودتان و یا انشائی به نثر تالیف شخصی خودتان را درج فرمائید تا حقیر مستفیض شود. 

مهدی ا در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۶ در پاسخ به علی زارعی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

علی جان

لطفاً اصول اسلامئی را که میفرمائید یکی یکی یاد آور شوید.

حقیر چنانچه توفیقی بودوباطن مولانا یاری فرمود یک یک ابیات را تشریح خواهد نمود.

لازم به تذکر دید که کسانی که خودشاعر نیستند و یا بعلت عدم اعراب در خواندن بعضی لغاط دشار اشتباه میشوند از اظهار نظر بر عدم رعایت اصول شعری پرهیز فرمایند. در ظمن اصل معنی است و اشعار قالبی بیش نیستد. مولانا قصد شعر سرائی نداشته است تا او را بعنوان یک شاعر بشناسند و با دیگران مقایسه کنند. بلکه این طریق صحبت کردن او بوده است. اگر امروزه نیز بدقت به کلام استادان سخن نگاه کنیم می بینیم هر کدام شیوه خود را دارند. حال کسی بخواهد میتواند از آنها ایراد بگیرد این از زیبائی گفتار آنها چیزی کم نخواهد کرد.

مهدی ا در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۸ در پاسخ به حسین دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

حسین عزیز 

مولانا تسلط کامل بقرآن و تفاسیر آن و همچنین به احادیث قدسی و نبوی داشته است. و نیز طبع لطیف او مطالب را باز وروشن کرده است. مثلاً اگر در حدیث قدسی رسول اکرم اشاره به مورد خطاب گرفتن از حضرت حق باصدای علی (ع) بوده وجبرایل گفته است که این صدای استاد ومعلم جبرایل است. مولانا اقتباس میکند که علی معلم جبریل وبقیه انبیاست. چه معلم انبیا ظاهراً جبرایل است. پس علی معلم معلم انبیاست. و دیگر اینکه حضرت موسی کلیم الله نیز کلام خدار را بصدای علی میشنید پس علی بود که با او صحبت میکرد. واگر علی (ع) را عین الله نامیده اند وخداوند متعال بر همه چیز ناظر است پس علی بهمه چیز ناظر است. واز ای قبیل ... هر آن کس که فهمید ..فهمید. این ها هیچ کدام غلو نیست بلکه چنانچه گفت . تو مو میبینی و من پیچش مو.

دیگر آنکه محقق نه باید برای فرضیه خود دست به تحریف زند. مثلاً شخصی فرض کند که فرمولی دارد که شامل همه اعداد اول میشود ولی همه اعداد غیر اول را که فرمول او پیدا میکند و همه اعداد اولی را که فورمل او جوابگوی آنها نیست را از قلم بیندازد وبه این وسیله فورمول خود را ثابت کند.

در حذف اشعار مولوی این بخوبی دیده میشود. آن کس که این اشعار را حذف کرده است یا غرض داشته است و یانادان بوده است. در هر دو صورت نمیتوان او رابعنوان یک محقق دانست.

در این پیوند برای کسانی که مایلند عکس هائی از صفحات چاپ سنگی هندوستان که مطابق با نسخه اصلی در موزه استامبل است در دسترس قرار میگیرد. 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۵۰ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:

آری بانو ...

همین هست ...

عشق هایی کز پی رنگی بود 

عشق نبود عاقبت ننگی بود ...

حقیقتا بی عشق وجود آدمی خوارترین ها بود ..‌.

باید به اصل خویشتن باز گشت ...به اصل محبت و عشقی که خدا از ابتدا در داخل قرار داد ... .

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۱۳:

سوشیانت ...

درست میگویید ...

از ما که حتی قدر  و ارزش بزرگان در قید حیات خود را و یا لااقل معاصر که روزی نه چندان دور آیندگان نامشان را چون سعدی بر زبان ها جاری میسازنند ، نمی‌دانیم چه انتظار میرود که از بزرگان پیشین خویش تندیسی نیک سازیم ... ؟!

من نیز چون شما افسوس میخورم که چرا با این همه فرهنگ غنی و تاریخ کهن و این همه شاعران بزرگ در پستی هستیم و حتی کوچکترین یادی نمیکنیم از سعدی و حافظ و ... ؟! ما که زورمان میاید یک دو بیتی از بابا طاهر بخوانیم و یا اشعار فردوسی را پوچ میدانیم ... ؟

و خارجی ها اشعار ترجمه شده را میخوانند و لذت برده و بهره میبرند ... ... 

آنگاه با این همه تفاسیر چه انتظار که فیلمی سازیم ؟!

سید محسن در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۷:

متاسفانه در زمان اشغال ایران توسط اعراب آنها به غیر عرب و بخصوص ایرانیها میگفتند عجم که کلمه ایی توهین آمیز بوده است.شاعر در اینجا اعجمیند را به معنای زبان نفهم آورده است

امیر گیاهچی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶۶:

مولانا در جای دیگر هم  زوتر را به جای زودتر به کار برده است : 

هرکه سازد زین‌جهان آب‌حیات / زوترش ازدیگران آید ممات 

شیرین در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۸ در پاسخ به ملیکا رضایی دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:

درود به شما بانو ملیکای عزیز،

سپاس از حسن توجه‌تان.

من نیز با کلام شما موافق و هم‌رأی هستم. چه بسا به گمان خود، سال‌ها عبادتمان را به مقصود قرب الهی می‌پنداریم و آن را به حساب می‌آوریم حال آنکه اگر برای خدا و عشق و محبت خدا باشد حسابی در میان نیست. همه عشق است و مهر، این نوع عبادت است که در آدمی اثر می‌کند. اگر مقصود رسیدن به خدا باشد، طی مسیر به خودی خود، به درستی انجام می‌شود اما بسیاری از ما صورت و نام عبادات و کارهایمان، خدا است درصورتی‌که در معنی از یاد و عشق خداوند تهی است.

سوشیانت در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۱۳:

اگر هر ملتی دیگه ای گلستان سعدی این شاهکار ادبیات را داشت، هر روز برایش فیلم و سریال میساخت و تبلیغات میکرد. افسوس که ما قدر داشته هامون رو نمیدونیم.

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۵۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۲ - داستان زاده شدن زال نوزاد سپیدموی سام:

در متن آهنگ همایون عزیز این بیت نیز هست 

یکی پهلوان بچه شیر دل ...

که خیلی زیبا این بخش رو خوندن ...

پیشنهاد میکنم اشعار فردوسی بزرگ رو با صدای همایون شجریان گوش کنید تو آلبوم ایشون ...فوق العاده زیبا هست ...

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

گاهی جایی میرسیم که سخن از خود میگوییم ...

 

 

رمز این حروف در چه میبینی که میرانی سخن ؟

من خود ندانسته میدانم و قلم از خود میرانم ...

عبدالرضا فارسی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۷۴ - شورش زادفرخ و تخوار، کشتن سپهبد زندان و رهانیدن شیروی از بند خسرو:

اگ  تو پادشاهی  را نپذیری  یکی دیگر  از برادران تو ر بر می گزینیم 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۱ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:

بلی ...من با بانو شیرین موافق هستم ...

این حقیقتی ست کامل که اکثر ما اعمال به حج رفتن و نماز و ...را تنها برای رسیدن به بهشت میخواهیم حال غافل از آنکه خدا نه اعمال بل میت ها و دلها را قضاوت میکند ...

اما خب ...شاید همین بهشت بهانه شد که انسانی لااقل اعمال نیک به جای آورد نه بد ولی باز چه سود که جلوی همین قبله سجود آریم و در روبه روی همان خدا و همین قبله ظلم کنیم ... 

اینجاست فرق ما انسان ها ...

همه آنان که منکر اینها هستند تقوا را ترس نمی‌دانند ولی تقوا همان ترس هست ؛ اصلا اصل مهم خدای و بنده همین ترس از خدای هست ... اینکه در جهنم باشی نه در بهشت ...

بهشت با نماز خواندن به دست نمی‌آید ...

خدا را در نماز نبینیم ...اگر نماز میخوانیم و باز بدی میکنیم این نشان میدهد که هنوز خوب نیستیم و نماز مان هم پذیرفته نیست...تازمانی که دل را صفا ندهیم چگونه نیکی به جای آریم ؟!

بابک چندم در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۲ در پاسخ به همیرضا دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷:

@ حمید رضا

"آنچنان" در وحله اول همان آنچنان به نظر می آید، ولی:

دکتر معین در "حافظ شیرین سخن" و همچنین در فرهنگ معین توصیف "آن" را چنین آورده:

" کیفیت خاص در حسن و زیبایی که آنرا بذوق درک کنند ولی تعبیر نتوانند:

شاهد آن نیست که موی و میانی دارد

بنده طلعت آن باش که "آنی" دارد..."

بیت حافظ را شاهد آورده (که آن نخست اشاره به دور و آن پسین اشاره به "آن" در "آنی" است.) فرهنگ معین ۴-آن.

" آن" چنان -> مانند، چون، به سان "آن"

مصراع دوم تا پیش از حدیثی ادامه مصراع نخست است،

"حدیثی" را برابر "روایت" بگیرید نه توصیف(چرا که آنچه را که وصف شدنی نیست نمی توان توصیف کرد)،

میگوید که خلایق به گمان،ظن، تصور خود این حدیث را که فهم کردنی نیست متصور میشوند که اینچنین و آنچنان است، یا به عبارتی گمان میبرند که می فهمند...

در مورد "میان" دوم هم اگرچه که نسخه خطی ندارم که به آن استناد کنم و فروغی هم گزینه دیگری در حاشیه نیاورده، ولی "بیان" هم میتواند جایگزینی باشد؟؟؟

عبدالرضا فارسی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۱۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۷۳ - بیداد خسرو، نامهٔ گراز به قیصر، فریب شاه در راندن روم و شوریدن سپاه:

تمام  کسانی که  این  سخن را شنیدند  دانستند که  کار این سلطنت تمام  است 

عبدالرضا فارسی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۷۳ - بیداد خسرو، نامهٔ گراز به قیصر، فریب شاه در راندن روم و شوریدن سپاه:

این سپاهیان  به فرمان و علاقمند تو هستند

عبدالرضا فارسی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۷۳ - بیداد خسرو، نامهٔ گراز به قیصر، فریب شاه در راندن روم و شوریدن سپاه:

ایرانیان  بیگانگان را به پادشاهی  نخواند پذیرفت