همیرضا در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۹ در پاسخ به مهیار صیفی دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۵:
با سپاس، حتی اگر تمام مصرعهای یک شعر با این وزن با «فاعلاتن» شروع شود وزن شعر «فعلاتن مفاعلن فعلن» ثبت میشود. این هم از نظر عروضی درست است (چون تبدیلات اوزان منطبق با اختیارات شاعری وزن جدیدی ایجاد نمی‌کند) و هم از این نظر که ثبت آن به عنوان وزن جداگانه علت وجودی ثبت اوزان در گنجور که مشابه‌یابی است را دچار خدشه می‌کند.
حسین در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۳۸ در پاسخ به زبان بریده دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰:
شاید زبان ، استعاره از گلبرگ های گل سوسن باشد.
بی نشان در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
بنده خیلی سر در نمیارم از قواعد ادبی و بلاغی شعر و قوانین حاکم بر تفسیر اون اما به زبان ساده و در حد دانسته قلیل این کمترین تغییر بدون قرینه ی متکلم و مخاطب در غزل مولوی و به تاسی از قرآن کریم به دلیل بسامد بالایی که داره جزو ارکان شاعری مولوی و به نوعی سبک شخصی ایشان محسوب میشه پس استبعادی نداره که غزل یا حتی بیتی از زبان گوینده ای در زمان و شخص صرفی خاصی به مخاطب خاصی نسبت داده بشه و الزاما تا انتهای بیت یا غزل بر همان منوال ادامه پیدا کنه
برای آگاهی عمیق از این مبحث در غزل مولوی به کتاب شاختارشکنی در غزلیات شمس نوشته دکتر تقی پورنامداریان انتشارات سخن مراجعه بفرمایند فرهیختگان عزیز و بزرگوار یقینا مفید فایده خواهد بود ان شاء لله
بی نشان در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
سلام و عرض ادب
جناب مهدی بزرگوار که اظهار تاسف فرمودید برای دیگران
آیا با پیش فرض پذیرش اینکه حضرات معصومین علیه السلام مظهر تام و تمام صفات الهی و جانشین و خلیفه ی الله جل جلاله بر گستره ی عوالم مادون ذات هستند اگر پاره هایی از ابیات این شعر یا هر اثر معرفتی دیگری در رابطه با مناقب ایشان سروده و به ایشان نسبت داده شود جای تاسف دارد؟!
منظور بنده ی کمترین ابدا قضاوت در مورد صحت یا عدم صحت انتساب ابیات به شخص خاصی نیست که نظام حاکم بر شعر خصوصا اشعار تاویلی عرفانی خود داستانی دارد که اهل آن دانند
یک زمان بحث در حوزه ی تخصصی و کرسی های مراکز آکادمیک پی گرفته میشود صد البته باید به اقتضائات و التزامات نقد و تحلیل و تفسیر و تاویل پایبند باشد و در چهارچوب مجوزهای شعری بیان نظر کند یک زمان در کنار قدرشناسی از بزرگوار فرهیختگان حاضر در این مقام عده ای نیز به بیان برداشت های ذوقی و صرفا نظرات سلیقه ای خودشون میپردازن که باید به نظر این اعزه نیز احترام گذاشت و در صورت داشتن یقین قطعی و به شرط پردازش استدلالی و برهانی در غایت ادب و احترام نکات مستند و علمی رو به صورت مخاطب باز منتقل کرد تا چه در پسند آید....
مهیار صیفی در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۵:
با سلام، وزن این شعر فاعلاتن مفاعلن فعلن هست، لطفا اصلاح کنید
مهیار صیفی در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۲ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۴۹:
با سلام، وزن این شعر مفتعلن مفتعلن فاعلن هست، لطفااصلاح کنید
علیرضا دباغ (باران) در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳:
با سلام
به ساقی عزیز
دوبیتی که در توضیح اورده اید به شکل زیر درست است :
غافل ( غره) مشو که مرکب مردان مرد را
در سنگلاخ بادیه پی ها بریده اند
نومید هم مباش که رندان جرعه نوش
ناگه به یک خروش به منزل رسیده اند
و در کشکول شیخ بهایی میباشد و سروده ی اقای شهریار نیست
بابک بامداد مهر در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:
رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنراست
حیوانی که ننوشد می وانسان نشود
آن می که حافظ ازآن صحبت می کند ،حیوان را به انسان تبدیل می کند و ویژگی اصلی وهنر عالی این می بخشندگی و رندی است.یعنی حال رندی حاصل ازمی خوردن ایجادمی شودکه همانا زیرکی وخوشباشی وبخشندگی است و ترجیح دادن بدنامی به ریاکاری وزهد است؛عبوراز حیوانیت به سمت انسانیت است.
مرداد در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۱۳ در پاسخ به amin دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
باز حداقل ایشان دلیل آورده اند! این همه شاعر صوفی داریم، بر تن یک حافظ حداقل به زور خرقه صوفیانه نکنیم. قرار نیست همه مطالق عقاید درست و غلط ما باشند.
امیر گیاهچی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۸ - حکایت در معنی شفقت:
بن ماضی از مصدر خفتن میشود خفت و بن مضارع از این مصدر میشود خسب اما گویا سعدی از بن ماضی به جای بن مضارع استفاده کرده
نگه کرد شوریده از خواب و گفت / مرا فتنه خوانی و گویی مخفت
پیام رنجبر در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۰۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۰۵ - نالیدن ستون حنانه چون برای پیغامبر صلی الله علیه و سلم منبر ساختند کی جماعت انبوه شد گفتند «ما روی مبارک ترا به هنگام وعظ نمی‌بینیم» و شنیدن رسول و صحابه آن ناله را و سؤال و جواب مصطفی صلی الله علیه و سلم با ستون صریح:
سلام وزن شعر در بیت ۸ مصرع دو فکر کنم اونی نیست که نوشتید اگر تقطیعش بفرستید ممنون میشم همون بیت هشت منظورمه
مهدی ا در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۲ در پاسخ به گمنام دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
این غزلیلات زیبا و تمام غزلیات از قلم افتاده در پیوند کلیات شمس تبریزی با اعراب تقدیم میشود. لطفاً سر آغاز را نیز مرور و دعای خیر خود را راهی مؤلفین و تحقیق گران عزیزفرمائید.
علی شریفی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۷ در پاسخ به معصومه دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۲:
به نظر با سکون لام باید خوانده شود
علی شریفی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۱ در پاسخ به معصومه دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۲:
منم برام سوال هست، دل خست کجاست به چه معناست؟
Alireza در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹۸:
شاید به معنای (شایسته است) میباشد و نباید به لحنی که بر معنای (احتمال) دلالت بکند خوانده شود
ماهان در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » خیال‌انگیز:
این شعر رو استاد غلام حسین بنان در برنامه گلهای رنگارنگ شماره 224 نیز خوانده است. همچنین در مصرا دوم از بیت دوم میگوید " که بردیدار خود ، ای تازه گل عاشق تر از مایی "
مصطفی اروجی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۴:
تنها سعی میکنم در مورد بیت هایی که دشواری دارند شرحی هرچند غلط بنویسم.
در خواب گزیده لب شیرین گل اندام از خواب نباشد مگر انگشت گزیده (عاشق در خواب به گمان لب معشوق زیبای خود را گزیده در حالی که این تنها خوابی بوده است و او در حسرت این خواب انگشت خود را گاز می گیرد)
مرغ دل صاحب نظران صید نکردی الا به کمان مهره ابروی خمیده (کمان مهره یا همان کمان گروهه برای پرتاب گلوله های مدور استفاده میشده. حضرت سعدی اشاره میکنه شما به کمک کمان ابرو و تیری که در واقع همان دایره مردمک چشم شماست؛ مرغ دل ما صاحب نظران را صید کردی)
روی تو مبیناد دگر دیده سعدی گر دیده به کس باز کند روی تو دیده (اگر در حالی که سعدی یک بار چهره تو را دیده است، به چهره کس دیگری نگاه کند، (دعا میکنم که) چشمانش دیگر روی تو را نبیند.)
(معنای دور اما زیبای دیگری که به ذهن من میرسه اینه که حضرت سعدی می فرماید ای دیده (ای نور دیده من، سومین دیده در بیت)! اگر روی تو دیده ی (چشم خود را که همان تیر تو است، دومین دیده در بیت) خود را بر کسی عیان کند دیگر نمیخواهم دیده (چشم، اولین دیده در بیت) من تو را ببیند.)
امیر گیاهچی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۵ در پاسخ به بهار شیرازی دربارهٔ سعدی » بوستان » در نیایش خداوند » بخش ۴ - مدح ابوبکر بن سعد بن زنگی:
به آیه ۲۷سوره حج اشاره دارد
امیر گیاهچی در ۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۴ در پاسخ به بهار شیرازی دربارهٔ سعدی » بوستان » در نیایش خداوند » بخش ۴ - مدح ابوبکر بن سعد بن زنگی:
درود
یعنی خوشا به درگاهی که چون خانه کعبه است و هر کسی از راه دور به سویش می‌آید
درگاه بوبکر بن سعد رو به خانه کعبه که همه با پای پیاده و از راه دور به سویش می آیند تشبیه کرده
منیره در ۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۴۹ در پاسخ به وحید اسدیان فعلی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۰۰: