همیرضا در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۷ در پاسخ به هادی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷:

اگر واژه را انتخاب کنیم و عنوان «قرآن» را برای جستجو انتخاب کنیم به این آیه می‌رسیم (سورهٔ «فصلت» آیهٔ ۱۱):

ثُمَّ اسْتَوَی إِلَی السَّمَاءِ وَهِیَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِیَا طَوْعًا أَوْ کَرْهًا قَالَتَا أَتَیْنَا طَائِعِینَ

... سپس به آسمان و زمین گفت: بیایید! «ائتیا» ...

که به نظر می‌رسد دستور قرآنی «ائْتِیَا» به معنی «بیایید!» کاملا با متن بیت همخوان است. هر چند شاید کلمه می‌بایست به صورت «ائتیا» نوشته شود که می‌بایست به مآخذ و رسم‌الخط نسخه‌های خطی مراجعه کرد.

 

هادی در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷:

در اینجا ایتیا به چه معنی است و آیا اشتباه نگارش رخ داده؟

محمد یزدی در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:

به نظر می رسد،  بیت چهارم با این  آیه از قرآن کریم قرابت معنایی دارد

ان الذین آمنو و عملوالصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا،

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد، هر که خاک در میخانه به رخساره نرفت

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۳ در پاسخ به حسین حسین دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۶۵:

دقیقا بله ...توصیفات دکتر از استاد هم بسیار درست بود 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶۲:

خدمت کامل و تمام به یار و نشان دادن عشق و ارادت خویش به معشوق 

 

تمام بودن دوست و محکم کردن دوستی 

بزرگی او و کوچکی خود ... 

شعری پر مایه و مجموعه ای و از هر و کل ... 

سیدمسعود در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۱۸ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنوی‌ها » عارف نامه » بخش ۶:

سلام بر دوستان گرامی : درست ابیات چنین است که:

بیت ۵: همان بهتر که خود بی پرده باشد.

بیت ۹: چو خور بر عالمی پرتو فشاند.

بیت ۱۰: زن رفته کالژ دیده فاکو لته.

بیت ۱۷: که توی بقچه و چادر نمازی

بیت ۲۸:نه زینت فاش و نه صورت نهان کن

بیت ۳۱:نگر اندر دهات و بین ایلات

بیت ۳۴: در این محنت سرا سربار مرداست.

در نسخه pdf دیوان ایرج میرزا که در اینترنت موجوداست این ها در ظاهر غلط های تایپی می‌باشند ،ولی در نسخه های چاپی تصحیح شده اند. پیروز باشید.

ساحل دریا در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۶ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۳۹ - مدیح ابونصر منصور:

بیت آخر به نظر میاد "جوان" بجای جان درسته باشه، اینطوری با وزنش هم هماهنگ تره.

مهدی یگانه در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶۲:

سلام و عرض ادب 

اساتید لطفا تفسیر و منظور این غزل را لطف بفرمایند 

بیان کنند 

باتشکر فراوان

داوود واوش در ‫۵ سال قبل، دوشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۴۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۵:

سلام

در مورد مصرعی که سوأل شده بود، به نظرم این حالت بهتر معنا را برساند؛

دو صاحب‌دل نگه‌ دارند مویی

همیدونِ سرکشی،  آزرمجویی

یعنی دو نفر که صاحب شعور باشند، حتی اگر مویی را در دست بگیرند، می‌توانند از آن مواظبت کنند که پاره نشود، و اگر زمانی اختلاف نظری بین‌شان پیش بیاید آبروداری می‌کنند و حرمت یکدیگر را حفظ می‌کنند؟

امید وکیل در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:

بدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ، «ما همه در این مصیبتیم.»

Hossein GHadamyari در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۲۱ دربارهٔ حزین لاهیجی » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۴:

عنقا =نام مرغی افسانه ای که زال پدر رستم را پرورد.

جایگاه این مرغ کوه البرز است.

نیمه پنهان ماه در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:

سلام.

راه وجود داره.

یکی راه رو میبینه.

یکی راه رو میشناسه.

حتی یکی راه رو میفهمه.

اما یکی راه رو می ره.

غبار ره در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۹ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۴ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:

در این شعر صنعت التفات با متد ویژهٔ زبان فارسی با هنرمندی تمام به کار رفته ، همچنانکه نظیرش را در شعر پرآوازهٔ صراف معانی حکیم صفای اصفهانی علیه الرحمه می بینیم

 اول دلم را صفا داد آیینه ام را جلا داد

 آخر به باد فنا داد عشق تو خاکستر من

 

 

ابراهیم ازبک در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:

در یکی از روز ها آیه ای را زمزمه میکرد

(لها ما کسبت و علیها ما ا کتسبت)

در آن روز رادیو نیز هنگام قبل از اذان ظهر قرائت آیه فوق میکرد یعنی لها ما کسبت و علیها ما اکتسبت با خوشی با یار خود گفت این نشانه ایست از جانب پروردگار!

همکار او با بی اعتنایی .

بعد از ظهر آن  روز با  لبخند شادی از عشق 

غزل (منم و این صنم  و عاشقی و باقی عمر)  را بر زبان  جاری میسازد 

در روز بعد هنگام ظهر تلویزیون بر روی حالت رادیو روشن است 

پس از اینکه با شادی وارد خانه میشود ترانه ای در آن رادیوی تلویزیون در حال پخش است

ترانه

منم و این صنم و عاشقی و باقی عمر ebrahimozbek

 

 

العبد در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۳ در پاسخ به محیا دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:

بله همان است؛ آنجا در مثنوی مقام عقل بین و در شمس مقام عشق که عقل پله زیرین وصول به عشق است؛ پس اینجا اندیشه مکانی ندارد چون مقام عشق فوق عقل و فکرت است

محمدطهماسبی دهنو۶۶ در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی هرمزد دوازده سال بود » بخش ۶ - جنگ بهرام با ساوه شاه: شکست جادو و پیلان، کشتن ساوه و تاختن سوی پرموده:

چو چپ راست کرد و خم آورد راست   ،، در هنگام تیراندازی دست چپ،راست به صورت افقی است و دست راست به سمت عقب کشیده میشه و حالت خمیده

افسانه چراغی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۳۰ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۲:

آن شد: آن زمان گذشت، آن روزها رفت

افسانه چراغی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۳۶۶ - در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصهٔ شعر گفتنش پرسید گوید:

باید "زلف بِخم" نوشته شود "به" در اینجا صفت‌ساز است به معنی خمیده.

افسانه چراغی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۸ دربارهٔ جامی » بهارستان » روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران) » بخش ۱۴ - انوری:

غزل و مدح و هجا گویم؟ یارب زنهار!

افسانه چراغی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۸ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۷ دربارهٔ جامی » بهارستان » روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران) » بخش ۱۴ - انوری:

باید به صورت "زلف بِخم" نوشته شود؛ در اینجا "به" صفت‌ساز است به معنی خمیده.