حمید پورفارسی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان:

خلاصه اینکه:

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم

شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم

القصه:

گفتم آهن دلی کنم چندی

ندهم دل به هیچ دلبندی

وانکه را دیده بر دهان تو رفت

هرگزش گوش نشنود پندی

مجتبی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۰:

وزن شعر "مستفعلن فع مستفعلن فع" میباشد. لطفاً تصحیح بفرمایید.

مهدی پاک منش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۷ در پاسخ به احمـــدترکمانی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

به نظر بعضی را خدا هم از آنها دست شسته باشد نعوذابالله.

امیرحسین AmirhosseinF۸۲۰۹@gmail.com در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰:

با سلام.من سوالی داشتم در مصرع دوم بیت اول نقل را(نُقل)بخوانیم یا(نَقل)؟ممنون میشم پاسخ بدین

احمـــدترکمانی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۳ در پاسخ به مهدی پاک منش دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

ایشالا

 

مهدی پاک منش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۴ در پاسخ به احمـــدترکمانی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

بله احتمالا ما قابلیت نداریم...

یاد تمثیل (قوری راسل) افتادم.

باشد که خداوند ما را ارشاد نماید.

مهریار mohsen.۲۹۸@gmail.com در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۲:

منظور خیام این است که اون کسی که این جهان به این عظمت رو سخت براش فرقی نمیکنه ریش بذاری یا سبیل . سعی کن دنبال می و باده ای باشی که همه عرفا بهش اشاره کردند (نه اون باده ای که چار نفر میخورن و می افتن خرناس میکشن و بعدش سر درد میگیرن و هزار بدبختی میکشن چون اگه این بود نیاز نبود توی این همه شعر عارفان بزرگ آورده بشه هر کسی میخوره و میتونه بخوره نیاز به گفتن نداره) پس به دنبال اون می باش و نزدیک شدن به یار بی نظیر وگرنه ریش و سبیل به چه درد خدا میخوره ؟

احمـــدترکمانی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۴ در پاسخ به مهدی پاک منش دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

آنچه که فکر میکنید نیست قبلا دوستان بهره مند شده اند اما الان دیگران بهره مند میشوند یه مثل فرانسوی میگوید که گِل به دست میچرخد!!!!

مهدی پاک منش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۳ در پاسخ به روفیا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:

هیچ کس نمی پرسه این اسرار چی هستند که می برندشان در اندرونی و آن را نشانشان می دهند زیرا هرکس به اندازه معرفتش از آن نصیبی می برد بنابر این چیز واحدی نیست که بتوان به آن اسرار گفت و همین نسبی بودن جذبه و رازبودگی آن بازی را پیش می برد... به نظر من انتها ندارد و پایانش باز است و هرکس هر تصوری را می تواند به آن نسبت بدهد و هرکس فهمید آن را قابلیت دارد و هرکس هم نفهمید قابلیت ندارد بنابراین سوال پذیر نیست و پاسخگویی هم نیاز ندارد ، عالم کشف و شهود است و راه باز و هرکس هرچیزی می تواند بگوید، فهمیدی خوب ولی اگر نفهمیدی بی قابلیتی ... البته برای تفنن و سرگرمی و خوش به حالی بد نیست اما برای تفکر و اندیشه سم است... ولی این به این معنا نیست که چیز بدی هست... شاید دلچسب خیلی ها در بعضی مواقع باشد ... نمیدانم.

میگویند این داستان عالم مثل افلاطونی است که به عرفان راه پیدا کرده، آنجا که ارواح با خدایان به گردش رفتند و از دریچه ای هرکدام به عالم مثل راه پیدا کردند و نگاه کردند و بنا به تاب آوری در مدت زمان نگاه کردن به عالم مثل و معقول درجاتی گرفتند و برگشتند (خدایان مدت بیشتر، ارواح انسانهابرحسب زمان بیشتر دارای روح عالی تر شده، و در انتها حیوانات که نتوانستند نگاه بکنند)

دکتر صحافیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱:

آنکه خاطر جانش به آسودگی رسیده و دلبسنه معشوقی نازنین است، خوشبختی و پادشاهی در کنار اوست.( پادشاهی عشق)

۲- ارزش عشق بسیار بالاتر از عقل است و آنکه از جانش گذشته باشد به این آستان ( عشق و خاطر مجموع) می رسد.

۳- دهان تنگ و شیرین تو مگر مهر پادشاهی سلیمان است که جهان در تسخیر نقش انگشتری اش هست( خانلری: دهان تنگ شیرینت مگر مهر سلیمان است)

4- لب یاقوت فام و خط مشک بوی هر دو در زیبارویان نیست، بنازم معشوق خودم را که زیبایی اش هر دو را دارد.( خانلری: آنش هست و اینش نیست)

۵- ای توانگر ضعیفان را بیچاره نپندار، که فقیر( مقام فقر) راه نشین در بالای مجلس بزرگی نشسته است( خانلری: که صدر مجلس عزت فقیر ره نشین دارد) ۶- توانایی ات را بر روی زمین فرصت شمار که زمانه در زیر زمین روزگاری طولانی ناتوانت خواهد کرد.

۷- دعای بیچارگان بلا از جان و دلت دور می کند، در خرمنی که از خوشه چین عار دارد، خیر و گشایش نیست.( خانلری: بلا گردان جان و دل)

۸- ای باد صبا عشق و شوق( خاطر مجموع) مرا به آن شاه زیبارویان برسان، که چون جمشید و کیخسرو صد غلام دارد.

۹- اگر پاسخ داد که عاشق بیچاره ای چون حافظ نمی خواهم، بگویید هم نشین سلطان، فقیری صاحب مقام است(بیت۱: عاشق هم نشین پادشاهی است و پادشاه هم نشین فقیر؛ نتیجه می دهد که فقر-نخواستن که سبب خاطر مجموع می شود- پادشاهی است)

دکتر مهدی صحافیان

آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

فرهنگ ش ۷۸ در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۴۹ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۹:

در کتاب تنبور ، از دیرباز تا کنون 1375 نوشته سید خلیل عالی نژاد چنین آمده : یکی نایه فلانی زنده و ابی / همه گوین فلان ابن فلان مرد

Saeid Hosseini در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۵۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۱۵ - حکایت سفر هندوستان و ضلالت بت پرستان:

 

سلام من الان داشتم شعر رو میخوندم و یه جرقه یهو توی ذهنم زده شد دوست داشتم ببینم به ذهن کسی رسیده این موضوع یا نه.

دیدید که سعدی اعتراض داشت که چرا انسانها دارن بت بی جان رو میپرستن، در ادامه گفت یه نفر ریسمان رو میکشه و دست بت تکون میخوره. در‌اخر‌هم گفت من گریان گفتم که من هم این بت رو میپرستم تا از آزارشون رها بشم.

 

خب تحلیل من اینه، آیا ممکنه یکم عمیقتر بشیم و فکر کنیم سعدی درواقع داره همین رو به ما میگه؟  میگه چرا خدایی که ندیدی رو میپرستی؟ (اونجا گفت یکی طناب رو میکشه) اینجا یکی میاد میگه خدا گفته این کارو بکنید اون کارو بکنید، و توی داستان گفت گریان شدم و گفتم میپرستمش، اینجاهم منظورش اینه که بخاطر حکومتی که توی زمان سعدی هست این ها رو فریب میده که بهش آزار نرسونن؟

 

ببینین فقط لازمه جای بت رو با خدا عوض کنیم و میشه گفت سعدی در واقع داره خود ما رو نکوهش میکنه  البته به نحوی که باعث دردسر خودش نشه؟

 

کسی با من هم نظر هست که ممکنه اینطور باشه؟

دکتر صباغ نیا در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۲۹:

ذوالنون پسر ابراهیم مصری از عارفان قرن سوم هجری است که عطار نیشابوری در تذکره الاولیا درباره اش آورده است.

رندل مک‌مورفی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۷ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۷:

گرچه کمی از ادب به دور است ، اما دلسوختگان مشکلی با آن نخواهند داشت .:)

قیمت اهل وفا یار بدانست ولی

فرق یک سگ‌پدر و عاشق دلدار ندانست ، دریغ

علی ... در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۰ در پاسخ به محمد علی مشایخی دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او:

سلام 

این اختیار وزنی آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن هست 

به این دلیل هست که به جای فاعلاتن،فعلاتن نوشته شده است

karim habibi در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » طهمورث » تَهمورِث(تَخمورِپ، تَخمه اورپه):

درواقع مهاجرین اریایی که وارد فلات ایران شده ودامدار وکوچرو بودند.ومردمان بومی ان را که دارای فرهنگ و دانش بودند را دیو میخوانندند که خط ونوشتن را از انها اموختند

 

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۲۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵:

سلام آقای شاکر

رباعیات شما رو دنبال میکنم  ومیخونم دست مریزاد قشنگند خدا قوت

شاد وخرم باشید

 

امیدوار در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۹ در پاسخ به ارمین دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲ - مناجات:

فارسی البته

نجاتی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب » پاره ۳۳:

"چیز او" منظور چیست ؟ آیا منظور "جان" است ؟

رامیز قلی‌نژاد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۲:

ابروی کمان مثالت اندر حق من

 

در مصرع سوم ، الف ابروی جاافتاده است.