محمود حبیبیان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۴۰ در پاسخ به نیما دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۴ - گفتار اَندر آفرینشِ مَردُم:
همان میانچی هم درست است درست مانند نخجیر و نخچیر که هر دو را در شاهنامه داریم. شاید بزرگترین شاهد بر درست بودن هر دو بیان چ به صورت نزدیک به ج در لری بویراحمدی باشد.
محمود حبیبیان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱ - اندیشه در مرگ و سرنوشت:
در نسخه شاهنامه سیصد سال قبل که اخیرا از کتابخانه ملی واشنگتن دانلود کردم بیت اول به این شکل نوشته شده است:
اگر تندبادی برآید ز کنج
به خاک افکند نارسیده برنج
که می تواند چنین معنا می شود: اگر تندبادی از کنج برآید میوه نارس را به سختی می اندازد که با تجربه نیز سازگار است، معمولا میوه رسیده است که بر اثر وزش باد از درخت می افتد نه میوه نارس!
amir jalilian در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۸ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۱۸ - گل بهاری! بت تتاری!:
میتوان وزن آن را به صورت مفاعلاتن مفاعلاتن نیز برش زد.
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲:
سلام بر رهپویان ادب پارسی
در باره ی اینکه دوزخی باشد مست
ما هیچ ندانیم ، خدا دانا هست
گویند جهان مزرعه آخرت است
هر کس درود هر چه را کاشته است
تشکر
کوروش در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۴۹ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل چهل و یکم - این کسانی که تحصیل‌ها کردند و در تحصیلند می‌پندارند که اگر اینجا ملازمت کنند علم را فراموش کنند:
آخر متوجه نشدیم منظور مولانا از فقر چیه
پریسا رفائی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۲۱ دربارهٔ عراقی » عشاق‌نامه » فصل دهم » بخش ۹ - حکایت ماضیه:
در بیت نهم با توجه به وزن شعر کلمه‌ی «قریب» نادرست است
صورت صحیح آن «قُرب» است به معنای نزدیک و قریب
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۰۲ در پاسخ به امیر کرمانشاهی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
درود
زیبایی سخن سعدی همین است که گاه از قالب های مرسوم زبان عام خارج شود و خودش یک ترکیب جدید بسازد
اصلا سعدی یعنی همین. یعنی زبان پارسی
سخن سعدی محک و مبنای کاربرد ما است نه برعکس
بسیاری از اصطلاحات و ترکیب ها در زبان سعدی ساخته می شوند یا زنده می شوند و جان می گیرند
اتفاقا به همین شکل که سعدی عزیز آورده است خوش صدا تر و خوش بیان تر شده است
بهروز فروغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۰۰ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۸۶:
سلام بر همه
آقای احمد نیکو چه زیبا بود این شعر
...انصاف بده ترا رسد این گویی
و در روانکاوی به این میگویند فرافکنی.
سیامک یوسفی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۵ دربارهٔ حسین خوارزمی » دیوان اشعار » غزلیات، قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳۶:
زین پیش اگر بودم
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:
سلام بر دوستان
فردوس برای هرکه یک جور خوش است
بر می زده با شراب انگور خوش است
بر مرد عزب با دو سه تا حور خوش است
بر مرد عمل با سیخ و وافور خوش است
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:
سعدی در بیت نهم اندام و کمر معشوق را به مو تشبیه کرده و گفته اگر کمرت را صدبار اندازه بگیرند باریکتر از موست:
میانت را و مویت را اگر صد ره بپیمایی
میانت کمتر از مویی و مویت تا میان باشد
این توصیف و تشبیه زیبا و مقایسه اندام معشوق با مو را امیرخسرو دهلوی به اوج رسانده و می‌گوید:
به تن چو تار مویت نهی ار دو صد جهان غم
ندهم به هیچ حالی دو جهان به تار مویت
محسن جهان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵۶:
تفسیر ابیات ۶ الی ۸.
جناب عطار خطاب به پروردگار می‌فرماید: به من گفتی اگر طالب من هستی مرا در جان و روح خودت بیاب. و از زمانیکه در جستجوی تو در درون خود هستم تو را بی نشان یافتم.
به یکباره دل من در این امتحان سوال می‌کند که، من کیستم که تو مرا مورد آزمایش قرار دادی (در حالیکه من در وجود ذات لایزال تو ذوب شده‌ام).
لحظه‌ای که به وصال تو نائل شدم، تمامی کائنات از نظرم محو شد. و بجای آن تو در نظرم نشستی.
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۸ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۴۹:
معشوق شعرا معمولا لاغراندام و ریز و دارای بدنی ظریف و باربی‌طور است. تقریبا همه شعرا در اشعارشان معشوق خود را باریک اندام توصیف و تن و بدن یار را به گل تشبیه می‌کنند و او را گل‌اندام می‌خوانند و ظرافت تن و اندام دوست را با ظرافت گل مقایسه می‌کنند و میگویند اندام معشوقشان مثل اندام گل ظریف و باریک و زیباست. این توصیفات زیبا از تن باریک و اندام ظریف و گل‌مانند معشوق را امیرخسرو دهلوی در بین هشتم این غزل به اوج می‌رساند و تن و بدن معشوقش را به تار مو تشبیه می‌کند:
به تن چو تار مویت نهی ار دو صد جهان غم
ندهم به هیچ حالی دو جهان به تار مویت
سعدی نیز چنین توصیف زیبایی از اندام و موی معشوق دارد و می‌گوید اگر کمر و مویت را صد بار اندازه بگیرند کمرت از مو باریکتر و مویت تا کمر است:
میانت را و مویت را اگر صد ره بپیمایی
میانت کمتر از مویی و مویت تا میان باشد
ابیاتی دیگر در همین باب تشبیه مو و کمر:
کس موی میانت نکند یک سر مو فرق
تا ساخته ای موی میان را کمر از مو
(امیرخسرو دهلوی)
ای سرو گلندام که داری کمر از مو
بر مو کمری نیست مناسب مگر از مو
(محتشم کاشانی)
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۸:
واو عالی
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳:
سعدی در غزل دیگری می‌گوید:
ای خردمند که گفتی نکنم چشم به خوبان
به چه کار آیدت آن دل که به جان نسپاری
و در این غزل خطاب به زاهدنماها و کسانی که بیت بالا را نقد می‌کنند و به آن ایراد می‌گیرند، می‌گوید:
آن که می‌گوید نظر در صورت خوبان خطاست
او همین صورت همی‌بیند ز معنی غافلست
حافظ هم همین چنین نظری دارد و در بیانی زیبا می‌گوید:
جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال
هزار نکته در این کار و بار دلداریست
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:
این سه بیت در سه غزل متوالی ۷۱ و ۷۲ و ۷۳ ارتباط معنایی دارند.
برادران طریقت نصیحتم مکنید
که توبه در ره عشق آبگینه بر سنگ است
دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست
هر که ما را این نصیحت می‌کند بی‌حاصلست
نیکخواهانم نصیحت می‌کنند
خشت بر دریا زدن بی‌حاصل است
احسان چراغی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۰:
وای خدای من. امروز ۱۲ اسفند ۱۴۰۰ برای اولین بار این غزل را خواندم (شاید قبلا خوانده بودم و دقت نکرده بودم) و به بیت چهار که رسیدم چشمانم پر از آب شد و غرق شوق و ذوق و مستی شدم و نیم ساعت فقط این بیت را تکرار کردم و بی‌صدا اشک شوق ریختم. چه کردی سعدی با من امروز
برگ بی برگی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۰۷ در پاسخ به مسعود عباسی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:
سلام جناب عباسی عزیز و بزرگوار ، وقت بخیر ، همانطور که می دانیم راههای تماس همه ما در دستان گرامی دوستان گنجور بوده و اگر امکان تبادل اطلاعات تماس فراهم باشد که جای بسی خوشوقتی خواهد بود ، با توجه به اینکه شاهد پیشرفت بسیار خوب و مستمر امکانات گنجور هستیم شاید این توقع برای امکان ایجاد اتاق گفتگوی خصوصی توقعی دور از دسترس نباشد .
با سپاس از شما و گردانندگان این سایت ارزنده
محمدتقی عارفیان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۹ در پاسخ به م شریعتی دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » یوسف و زلیخا » بخش ۱۱ - در بیان آنکه هر یک از جمال و عشق مرغیست از آشیان وحدت پریده و بر شاخسار مظاهر کثرت آرمیده اگر نوای عزت معشوقیست از آنجاست و اگر ناله محنت عاشقیست هم از آنجاست:
سلام بزرگوار
گویا "مظاهر کثرت" درسته؛ واژه‌ای به نام مظار نداریم اصلا
عرشیا غلامی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۵: