صبا در ۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۶:
قسمت ما به جهان غیر پریشانی نیست 🖤🕯️
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴:
سلام بر یاران همراه
شب باده نور از خم مهتاب بنوشید
دیبای پر از پولک استاره بپوشید
می نوش و بنوشان که بسی ماه ببیند
کز خاک دو چشم من و تو چشمه بجوشید
سپاس
فرناز اشرفی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
با سلام. می‌بخشید من منظور مصراع دوم را نمی‌فهمم. آیا به این معنی است که در هنگام پیری به دنبال اعتبار و خوشنامی نباش؟
Mahmood Shams در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۵۱ در پاسخ به Melika Rezaei دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵۸:
درود بر شما ، ممنونم از پاسخگویی
Mahmood Shams در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۷:
با سلام و درود بر طراحان و دست اندرکاران محترم و عزیز سایت بی نظیر گنجور و سپاس از عزیزانی که با صدای زیبا و دلنشین و گاهی با موسیقی اصیل و سنتی به خواندن اشعار می پردازند و عزیزان حاشیه گذار ، بنده بسیار استفاده می کنم و فیض می برم ، فقط نقدی داشتم از عزیران سایت برای خوانش هایی که بارگذاری می کنند دقت بیشتر در تایید و انتخاب خوانش ها داشته باشند ، در همین غزل کلمه رباب با دو نوع تلفظ خوانده شده که این قضیه باعث به اشتباه افتادن و تلفظ نادرست شعر می شود ، افرادی که به خوانش می پردازند باید به این نکته توجه کنند و عزیزان سایت گنجور با دقت بیشتر تایید و بارگذاری البته بنده واقفم به این موضوع که در ایران با توجه به جغرافیا گویش و لهجه های متفاوت و متنوعی وجود دارد مثلا کلمه نماد با سه تلفظ خوانده میشه که همگی درست با توجه به جغرافیا یا کلمه ثبات ولی در بعضی کلمات معنی و مفهوم با تلفظ اشتباه عوض میشه مثل همین شعر کلمه رباب به معنی آلات موسیقی با قول رباب که معنی دیگری می دهد و باید تلفظ یک شکل و یکپارچه باشد نه متفاوت یا کلمه انعام که با توجه به تلفظ دو معنی متفاوت دارد ، ضمن عرض احترام و سپاس از خواننده های عزیز اشعار و دست اندرکاران سایت خواهشمندم با دقت بیشتری عمل کنند
وافن اس اس در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست:
بیت ششم اینطور نیز خوانده شده
گفت هجده هفده نی نی شانزده / نی غلط گفتم که باشد پانزده
احمد رهام در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در مدح ناصرالدین ابوالفتح:
برخی از ابیات در این قصیده امروزه بسیار نا آشناو غریب می نماید. خاطرم هست در کتاب های دبیرستانی - نه چندان دور- بیت شماره شماره (31) را از نمونه های تعقید معنوی می آوردند و آن را مخل فصاحت می دانستند.
براساس این تعریف، در بیت از آرایه ها و کنایات و ... دور از ذهن استفاده می شد که فهم و درک آن را ناممکن می ساخت.
اگرچه امروزه این موضوع به شدت توصیه می شود و شعر ساده گفتن را مناسب نمی دانند به گونه ای که شعر امثال انوری کاملا مبتنی بر تقویت شکل و فرم و آرایه های فرمالیستی بوده و با استفاده از امکانات متعدد شاعری ( هنری) ، به سمت ابهام ادبی گرایش یافته است.
نوید خسروانی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۴۷:
مرحوم استاد شجریان همراه استاد محمّد موسوی در گوشه‌ی خسرو و شیرین دشتی، قبل از دیلمان، در پایان کاسِتِ بزرگداشتِ حافظِ یونسکو در دهه‌ی شصت، این دوبیتی را با کمی تغییر در مصرع سوم خوانده.
سیدمحمدجواد موسوی اعظم در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۱ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
از شما به خاطر این مطالب مفید و کاربردی بر روی غزلیات حافظ سپاسگزارم.
هر غزلی که می‌خوانم حتی اگر در نظرم ساده باشد باز متن شما را می‌خوانم و بعضی از آنها را در دیوان حافظ یادداشت می‌کنم. متشکرم
لطفاً ادامه دهید.
برگ بی برگی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است
دوستان به تفصیل غزل را شرح دادند که جای سپاسِ بسیار دارد اما بنظر میرسد به یکی دو نکتهٔ مهمِ این غزل کمتر پرداخته شده، همگان در لفظ و بیان میگوییم که عدمِ تعلق خاطر به چیزها و مادیات این جهان چقدر خوب و پسندیده است اما تاکید حافظ بر "هر چه " به هر چیزِ برآمده از ذهن انسان اطلاق می‌شود که باورها و اعتقاداتِ دینی، سیاسی، اجتماعی و علمی را نیز شامل میگردد، قطعآ منظور حافظ و بزرگان دیگر عدم سعی و کوشش برای بدست آوردن و بهره بردن از امکاناتِ رفاهی و مادی نبوده و یا ترویج ناباوری و بی اعتقادی نمی کنند، بلکه منظور از عدمِ تعلق خاطر به هرچه که میتواند رنگ تعلق بگیرد، عاشق نشدن بر آن چیز مد نظر میباشد، برخی از ما بسیار زیبا به شرح غزل می پردازیم اما در جایی دیگر بر سر معنیِ بیتی از حافظ آنچنان به یکدیگر تاخته و با تعصب از علم یا باورهای خود دفاع میکنیم و به یکدیگر اتهامِ جهالت می زنیم و پافشاری میکنیم بر باور و اندیشه ای که بدون شک رنگ تعلق پذیرفته است که موجبِ شگفتی هر دوستدار ادبی که به اینجا سری بزند می گردیم، در صورتیکه بنظر میرسد سراینده و خالق غزل یعنی حافظ شخصاََ تعلق خاطر و دلبستگی به چنین آثار فاخری نداشته و به همین دلیل نیز سالها پس از درگذشت وی این غزلها را گردآوری کرده و نشر دادند و به همین سبب بیشترین موارد اختلاف نیز در اشعار حافظ وجود دارد، او با وجود ستایشِ بحق خود در غزلسرایی و لطافت طبعی که به آن واقف بود در حیاتِ خود اهتمامی برای گردآوری و نسخه برداری از آنها از خود نشان نداد و همه را به خواست و اراده معشوق و معبود خود واگذار نمود و این میتواند برآمده از همین بینش عدم تعلق خاطر به" هرچه" باشد، حافظ می‌فرماید این عدمِ تعلق خاطر همتی بس بلند را طلب میکند، یعنی به لفظ و بیان نبوده، کارِ فراوان و مستمر میخواهد بخصوص وقتی پای اعتقادات در میان باشد همتی مضاعف طلب میکند تا سرانجام از مذهب پرستی به خدا پرستی رسید ، یا به دانش کتابی خود تعلق خاطر و دلبستگی نداشت، یا عاشق شهرت و محبوبیت یا مقام خود نشد ، و حافظ با آن بزرگی خود را غلام چنین همتی می داند که اگر انسان در پی آن بوده و بدست آورَد جهان گلستان و انسان از همه دردهای خود رها خواهد شد، و چنین همتی حاصل نمی‌شود مگر با انبساط درون، صبر، پذیرش و رضایت و نگاهِ عاشقانه به هستی .
محسن حق گو در ۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:
قبلاً در جست و جویی که در اینترنت داشتم مصرع : یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد را ، یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصود ، نوشته بود ، و به نظر صحیح تر میرسد ، چون با مصرع بعدی ضرب و آهنگ بهتری پیدا میکنند به این صورت که : یک جمع ، نکوشیده رسیدند به مقصود
یک قوم ، دویدند و به مقصد نرسیدند
با تشکر و عرض معذرت از اساتید
نردشیر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۰۵ دربارهٔ ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۵۶٣:
چه سخته یکی توضیح بیشتر بده
نردشیر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۱۶ دربارهٔ ادیب الممالک » دیوان اشعار » فرهنگ پارسی » شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نام‌های هفت کشور:
جالبه
یلدا ی. در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۳:
بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود با صدای آسمانی " داریوش اقبالی "
سعدی در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱:
من همه حاشیه ها را خواندم ولی چیز عجیب این است که من بیت سوم را در بیشتر کتاب هایی که خواندم به این شکل دیده ام
این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد
که به نظر من قشنگ تر هست به دو دلیل
یک اینکه حافظ بیشتر تضمین هایی که از سعدی میکنه قشنگ در نیومده ولی این یکی واقعا زیباست و واقعا حیفه تضمین به این قشنگی رو کلا متفاوت بنویسیم.
دوم اینکه از نظر خواندن هم قشنگ تر و روان تر هست.
اگر موافق هستید تصحیح کنید. با تشکر
پیروز امیدوار piroozomidvar@gmail.com در ۴ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۰۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - موعظه و نصیحت:
با سلام خدمت دوستان, بله متاسفانه در اثر گذشت چند قرن و کتابت های بسیار , تغییراتی در برخی کلمات ایجاد شده که بعضا باعث مبهم شدن معنای برخی ابیات شده اند. مثلا در خصوص همان " عارفان جمع نکردند " که نظر من هم همان "نکردند" است ,...
یا در مورد "فایده دو جهانی" زیباتر همان است که بگوییم "فایده و جانی " یا اینکه بگوییم "فایده چندانی" ,, بهرحال وزن شعر معقول و مطلوب نیست. لذا اینهم از تغییرات زمانی در اثر اشتباهات کاتبان است.
در عبارت " برگ مرگت" هم اشکالی هست چون معنا مبهم و چندان قابل درک نیست, شاید همان "غم مرگت" یا چیز دیگری باشد
بهرحال از این دست اشکالات در طول این چند قرن زیاد ایجاد شده ولی معنا و زیبایی شعر به قوت خود باقیست,
فاطمه f.barantalab@gmail.com در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:
چجوری میتونیم خوانش خودمون رو توی سایت بزاریم؟
حبیب شاکر در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۳:
سلام بر یاران مؤدب
آنکس که مرا ز هیچ زیبا بسرشت
حتما که بود جمیل و دور است ز زشت
گر عشق بورزیم و ز بد دور شویم
دور است ز لطف وی جزا غیر بهشت
مهرگان در ۴ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۱۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:
بیت پنج و شیش یعنی چی؟ مخصوصا مصراع دوم بیت شیش
مشهد دکلمه در ۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱: