Polestar در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۰ دربارهٔ قدسی مشهدی » غزلیات » شمارهٔ ۷۱:
چقدر قشنگ
در سکوت در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۴:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۳:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
Polestar در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۴:
چقدر قشنگ
جهن یزداد در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ شیخ بهایی » کشکول » دفتر اول - قسمت اول » بخش چهارم - قسمت دوم:
به جمعیت دوستان روی نه
پراکندگان را بیک سوی نه
-
ناله کجا داشت سود
اه کی امد بکار
ناپیدا در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۱۷ در پاسخ به حبیب شاکر دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳:
سپاس عزیز!
لبخند در لحظات زندگانی ات
آرزوست !
جهن یزداد در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۱۹ در پاسخ به سیمیا دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۴ - لشکرکشی سلم و تور به ایران:
برای پادافره دادن انگاه شتافتم که توانستم آهن تسفیده را بتابم این دوگونه تواند بود یک که نزدیکتراست انست که انزمان به پادافره دست یازیدم که دانستم توان ان و بیشتر از ان را دارم و در پادافره دادن شتاب نکردم و بیگدار به اب نزدم - و دگر انکه انزمان به پادافره دادن و کین خواستن و سزا دادن پرداختم که دیگر کارم به اهن تفسیده تاباندن بود و کارد به استخوان رسیده بود -
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۱۱ در پاسخ به کامران امینی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:
تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند
و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند
صحبت و صاحب هم ریشه اند
در اینجا صحبت به معنی حرف زدن نیست بلکه به معنی مصاحبت و هم نشینی است
صاحب صفت مشبهه از صحبت است به معنی هم صحبت
تو آن نیستی که از هم نشینی تو دل برگیرند و اگر از این هم نشینی آزرده خاطر شوی هم نشین دیگری انتخاب کنند
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۴ در پاسخ به مهریار mohsen.298@gmail.com دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
گر بی‌وفایی کردمی یرغو به قاآن بردمی
تعلیق به محال فرموده یعنی من اگر بی وفایی کنم شکایت به یک ظالم برده ام
یعنی محال است چنین کنم. محال است بی وفایی کنم
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۹:
ولیک با همه عیب احتمال یار عزیز
کنند چون نکنند احتمال هجرانش
طبق معمول، خداوندگار سخن از یک کلمه در یک بیت دو معنا را استفاده کرده است
احتمال در مصرع اول به معنای بردباری و شکیب و در مصرع دوم به معنای حدس و گمان استفاده شده
عجیب غزلی است اما انگار هیچ توضیح و حاشیه ای ندارد
کاش عمر استاد شجریان وفا کرده بود تا این غزل را بخواند آنگاه بود که بر در این سرا غوغای عشقبازان بود همچون بر آب شیرین آشوب کاروانی
اگر نبود نوای آسمانی استاد، شخصا سعدی را تا آخر عمر نمی شناختم
علی مرتضوی در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۱۱ دربارهٔ شمس مغربی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۲:
درستش اینه:
غرض تویی ز وجود همه جهان ورنه
لما تکوّن فی الکون کائنٍ لولاک
م موسوی در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۴۷ در پاسخ به ناشناس دربارهٔ هجویری » کشف المحجوب » مقدمات » بخش ۸ - فصل:
لحا یعنی نفرین و دشنام.
مناخ یعنی محل اقامت
یوسف عفراوی در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱۱:
معنی بیت 10 چی میشه
محسن جهان در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۶:
این ابیات اشاره به ناچیز شمردن ارزش انسان دارد.
می‌فرماید، مدتی با تقلید از دیگران به خودم بجز یک نام توجهی نداشتم.
اگر چه در این کالبد بودم ولی ارزشی برای آن قائل نبودم. اما در لحظه‌ای که از این تصور و تقلید جسمانی خارج شدم، قادر به مشاهده منزلت و عظمت وجود خود شدم.
در سکوت در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۲:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۱:
این غزل را "در سکوت" بشنوید:
سپهر در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۰۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:
واقعا عزیزان چطور این بیت رو عرفانی معنی می‌کنید؟! به صورت واضح خیام داره میگه که ما هیچی نیستیم در این دنیا. سعی کنیم زاویه دیدتون رو عوض کنید، یک مگس از دید خودش قطعا دنیا براش متفاوت هست براش و فکر میکنه این جهان زیبا برای اون طراحی شده، در حالی که از دید ما مگس هیچ تاثیری نداره. و مگس هم شاید هیچوقت نفهمه چیزی به نام انسان وجود داره! پس اینقدر خودمون رو بزرگ نکنیم در این دنیا. هیچ عرفان و خدایی هم وجود نداره که بخوایم با اون یکی بشیم و معنا پیدا کنیم. یک زمان کوتاهی در این دنیاییم .نه دلیلی داره و نه مفهومی . مثل یک قطره آب که از ابر میاد و به زمین فرو میره و قرار نیست معنای خاصی داشته باشه! تنها فرق موضوع این هست که ما میفهمیم که وجود داریم و میخوایم حتما وجودمون معنادار باشه ولی واقعا نیست. با کارهایی که در این دنیا میکنیم زندگی رو برای خودمون معنا دار کردیم که کار درستی هم هست. بهرحال خیام این موضوع رو فهمیده که آقا سعی نکن معنای پیچیده ای به دنیا و انسان بدی. فقط بگذرون و لذت ببر و سخت نگیر که اذیت بشی! تمام
محمدصادق کریمی در ۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۴۵ در پاسخ به مهرزاد شایان دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۷:
به نظر می‌آد درد خواست درست‌تر باشه. چون می‌خواد بگه وقتی طبع آدم عوض بشه و معده از راه راست خارج بشه و شکم خودش درد رو بخواد و درد رو مطالبه کنه، دیگه نمی‌شه با دوا و دارو و اسباب راستی، درستشون کرد.
در حالی که خاست به معنی برخاستن و نمود پیدا کردن و پدیدار شدن به معنی بیت نمی‌خوره. اگه بگیم شکم‌درد بر می‌خیزد یا شکم‌درد شروع می‌شود هم جور در نمیاد. یعنی این معنی درست نیست که بگیم «وقتی معده مشکل پیدا کنه و درد شکم شروع بشه دیگه هیچ دوایی روش اثر نداره» مشخصه که منظور سعدی این نبوده که درد شکم و معده درمان ندارند.
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۴۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۹۲:
مَهله و نَهله هر دو صحیح است
این کلمه با شکل ها و ساخت های مختلف در اکثر استان های جنوبی ایران استفاده می شود و اختصاص به استان خاصی ندارد
در عربی هم استفاده می شود کلمه مُهلت در عربی از همین ریشه است
و مَهِّلِ الکافرین أمهلهم رویدا
سیدمحمدجواد موسوی اعظم در ۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۹ در پاسخ به فرشاد نورایی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰: