حرف آخر قافیه

شماره ۱: خط عیان گشت و زلف گشت نهان - خط مگو طرفه عنبری اشهب

شماره ۲: چه شکر گویمت ای رشک ماه کنعانی - که از تو گشت بد روزگار بر من خوب

شماره ۳: شنیدم چو از باده بگرفت کام خودش - چه خوش گفت آن شاه مالک رقاب

شماره ۴: آن کاتبی که کرده رقم خط به روی تو - بسیار خط روی تو زیبا نوشته است

شماره ۵: آن دل‌فریب از ره دلجویی و وفا - گفتی که دل ز دست تو ای بی‌نوا که برد

شماره ۶: می‌تراشد از گل روی تو خط عنبرین - یا که تیغ از برگ گل او آب‌گیری می‌کند

شماره ۷: بلبل به نوحه گفت به من دوش در چمن - گل شد ز گلستان و گلستان خراب شد

شماره ۸: زائر خانه حق دردکشان - از حرم پیرمغان می‌آید

شماره ۹: به روز وصل تو خواهم گرفت دوران را - تمام زهر هلاهل گرم به جام کند

شماره ۱۰: گفتی که به پا بگیر دل را - اینقدر مکن فغان و فریاد

شماره ۱۱: به تنهایی دلم بر جیش هجرت - خودش را زد مگو دیوانگی کرد

شماره ۱۲: آب روان و سبزه و مهتاب در چمن - خوبان در آن چو سنبل و نسرین و یاسمن

شماره ۱۳: ز هجرانش منال ای دل چو دانی - فلک را نیست غیر از کینه آیین

شماره ۱۴: بگذار به گل بنفشه روید - خورشید به مشک تر نهان کن

شماره ۱۵: شنیدم دوش از خاقان که می‌گفت - به کنج غب به دل رازی ز دلبر

شماره ۱۶: کمترین مورت ای خدیو جهان - بی‌نگین می‌کند سلیمانی

شماره ۱۷: نسیما از این ناتوان گر توانی - به صد آه و زاری پیامم رسانی

شماره ۱۸: نگون ز تیر تو اسفندیار بن گشتاسب - اسیر خم کمند تو شبیب شیبانی