حرف آخر قافیه

شماره ۱: این گل رخ یار گلعذاری بوده است

شماره ۲: خط آمد و گرد عارض یار گرفت

شماره ۳: در پیش تو هیچ رنگ را زنگی نیست

شماره ۴: خاقان که ز هجرت اشک گلگون می‌ریخت

شماره ۵: از خون دلم سرشک گلنار شده است

شماره ۶: یاری دارم که جور و کین کار وی است

شماره ۷: افسوس که آن نگار سرمست برفت

شماره ۸: شوخی که زلف ماه او هاله گرفت

شماره ۹: آن گل که قبای بر او گلرنگ است

شماره ۱۰: رویی دارد که جسم من خسته اوست

شماره ۱۱: در هر دو جهان مرا به تو جنگی نیست

شماره ۱۲: چون دست به روی و زلف جانانه رسید

شماره ۱۳: آن را که نگار سیم غبغب باشد

شماره ۱۴: خصم تو همیشه در چه بیژن باد

شماره ۱۵: با آن رخ تابنده به من رو نکند

شماره ۱۶: شوخی که قبای ارغوانی پوشید

شماره ۱۷: یا رب که تو را خزان به گلشن نرسد

شماره ۱۸: از جای چو آن حور لقا برخیزد

شماره ۱۹: از یار جفا پیشه جدایی بهتر

شماره ۲۰: مینای می از عذار عذرا خوش‌تر

شماره ۲۱: در حضرت شاه عذرخواهی خوش‌تر

شماره ۲۲: ای دلبر سرو قد سیمین پیکر

شماره ۲۳: ای چشم تو از نرگس شهلا خوش‌تر

شماره ۲۴: یک قطره می از حشمت دارا خوش‌تر

شماره ۲۵: از محنت یار سوی گلزار شدم

شماره ۲۶: از وعده وصلت ای صنم شاد شدم

شماره ۲۷: تا بر قد و عارضت گرفتار شدم

شماره ۲۸: دردا که ستم شعار یاری دارم

شماره ۲۹: بیمار دو نرگسان مستت گردم

شماره ۳۰: از حجله شاخ جلوه‌ کرد بر گل

شماره ۳۱: خواهم که شبی روم به گلگشت چمن

شماره ۳۲: بازم زده آتش آتشین رخساری

شماره ۳۳: ای کاش که هم چو من گرفتار شوی