چشمت بفسون برسر اعجاز کند ناز

باعشوه کند عشوه و با ناز کند ناز

خواری کش عشق تو بهر خار کف پای

بر مردمک دیدهٔ اعزاز کند ناز

مشتاب که فرسوده عنان ره مقصود

بر یاد سواران سبک تاز کند ناز

کبک دل ما طعمهٔ زاغان الم ساخت

آن سینه که برجنگل شهباز کند ناز

مرغ قفس عشق بیک سوختن بال

بر صد چمن افشانی پرواز کند ناز

«طالب» بگشا چشمهٔ خون از جگر نطق

تا چند زبانت بلب راز کند ناز