بیتو سیر چمن آشوب دماغ آرد بار

مژه بر لاله گشودن کل داغ آرد بار

گلبن از باد کله گوشهٔ بختم تاحشر

جای گلهای بهاری پر زاغ آرد بار

بزم در رقص بهار آید اگر ساقی را

گلبن کف گل شاداب ایاغ آرد بار

سنبلستان شبم گر خورد از روی تو آب

شاخ شاخش همه گلهای چراغ آرد بار

شوخ شد باز بدل ذوق تماشا «طالب»

ترسم این شاخ گلی جلوهٔ باغ آرد بار