خواب میکردد بگرد چشم گریانم ز دور

آشنائی میدهد مژگان بمژگانم ز دور

همچو آتش کو عیان باشد بشب از راه دور

دل بود زان طرهٔ مشکین نمایانم ز دور

دورو نزدیکم زعشق او ملامت میکنند

آشنایانم ز نزدیک و غریبانم ز دور

آب و رنگی دیدم و بیخواست دل در باختم

باغبان ایکاش نمودی گلستانم ز دور

وصل او با وعده خواهم زآنکه رفع تشنگی

نیست ممکن گر نماید آب حیوانم ز دور

داردم طالع بدام شهرت کاذب اسیر

درد بی درمانم و خوانند درمانم ز دور

بسکه چشم از حسرت آن نارپستان بسته‌ام

ناربستان می‌نماید نار پستانم ز دور

برقیاس شهرتم مشناس «طالب» زانکه من

کافرم کافر بنزدیک و مسلمانم ز دور