خواب میکردد بگرد چشم گریانم ز دور
آشنائی میدهد مژگان بمژگانم ز دور
همچو آتش کو عیان باشد بشب از راه دور
دل بود زان طرهٔ مشکین نمایانم ز دور
دورو نزدیکم زعشق او ملامت میکنند
آشنایانم ز نزدیک و غریبانم ز دور
آب و رنگی دیدم و بیخواست دل در باختم
باغبان ایکاش نمودی گلستانم ز دور
وصل او با وعده خواهم زآنکه رفع تشنگی
نیست ممکن گر نماید آب حیوانم ز دور
داردم طالع بدام شهرت کاذب اسیر
درد بی درمانم و خوانند درمانم ز دور
بسکه چشم از حسرت آن نارپستان بسته‌ام
ناربستان می‌نماید نار پستانم ز دور
برقیاس شهرتم مشناس «طالب» زانکه من
کافرم کافر بنزدیک و مسلمانم ز دور