رقم لوح دل از صفحهٔ رویم پیداست

شرح آشفتگی از موی بمویم پیداست

چون دل اهل هوس مرده و افسرده نیم

اثر شعلهٔ خوی تو ز رویم پیداست

بی تو در مجلس عیشم اثر گرمی نیست

وضع افسردگی از جام و سبویم پیداست

چون کنم درد تو پنهان که ز بسیاری ضعف

گرهٔ گریه ز بیرون گلویم پیداست

گل پژمردهٔ گلزار فراقم « طالب »

حسرت از رنگم و افسوس ز بویم پیداست