رقم لوح دل از صفحهٔ رویم پیداست
شرح آشفتگی از موی بمویم پیداست
چون دل اهل هوس مرده و افسرده نیم
اثر شعلهٔ خوی تو ز رویم پیداست
بی تو در مجلس عیشم اثر گرمی نیست
وضع افسردگی از جام و سبویم پیداست
چون کنم درد تو پنهان که ز بسیاری ضعف
گرهٔ گریه ز بیرون گلویم پیداست
گل پژمردهٔ گلزار فراقم « طالب »
حسرت از رنگم و افسوس ز بویم پیداست