خو کرده با فغان دل بی‌حوصلهٔ ما

ناموس وفا برده زبان گلهٔ ما

سرشار کنی جام تغافل گنهت نیست

آگه نه‌ای از نازکی حوصلهٔ ما

هان اهل نظر وقت وداع دل و دینست

یوسف بخرید آمد . در قافلهٔ ما

دردا که نسیمی ز گلستان وفا نیست

با شوخ پریشان هوس ده دلهٔ ما

ما فوج اسیران صف آشفته دلانیم

ها سلسلهٔ زلف توها سلسلهٔ ما

ره بی‌خس و خارست مبادا بکف پای

ناسفته بماند گهر آبلهٔ ما

«طالب» غزلی سرزده امید که خوبان

بر عشوه نویسند برات صلهٔ ما