بیا که هرسر مو را نوا طراز کنیم

نقابهای عروسان نغمه باز کنیم

ز شاهدان حقیقت بگردانیم

عنان دیده سوی دلبر مجاز کنیم

عیان نشد از دو طرف لشکر جنون ایکاش

بکشور خرد آهنگ ترکتاز کنیم

خوشا دمی که بصد اضطراب شاهد کام

نیاز خواهد و ما لحظه لحظه ناز کنیم

بلاست حوصله کو مستی که نتوانیم

صراحی از می و جام از کف امتیاز کنیم

حدیث شوق بپایان نمیرسد «طالب»

خموش تا بکی این قصه را دراز کنیم