فلک‌ها، یِک اَندر دِگَر ، بَسته شُد

بِجُنبید چون کار پیوسته شُد

از ایران سپه بیشتر خسته شد

وزان روی پیکار پیوسته شد

چو کاووس بر خیرگی بسته شد

به هاماوران رای پیوسته شد

پس افراسیاب اندر آن بسته شد

غمی گشت و اندیشه پیوسته شد

ز ایران بدو نامه پیوسته شد

به مادر همی مهر او بسته شد

دد از تیر گشتاسپی خسته شد

دلیریش با درد پیوسته شد

زمینها پر از کشته و خسته شد

سراپرده‌ها نیز بربسته شد

ز کهرم مران شاه تن خسته شد

به جان گرچه از دست او رسته شد

بدین گونه آواز پیوسته شد

دل کهرم از پاسبان خسته شد

تن رستم شیردل خسته شد

ازان خستگی جان من بسته شد

چو گفتار و کردار پیوسته شد

در کین به گشتاسپ بر بسته شد

چو مهر جهاندار پیوسته شد

دل مرد آشفته آهسته شد

بران پر خرد کارها بسته شد

ز هر کشوری نامه پیوسته شد

برین‌گونه چون نامه پیوسته شد

ز خون ریختن شاه دل خسته شد

گر از تو دل مردمان خسته شد

به شوخی دل و دیدها شسته شد

پیاده شد وراه اوبسته شد

دل نامداران ازو خسته شد

چو با ما به فرزند پیوسته شد

به مهر و خرد جان او شسته شد

بگوید روان گر زبان بسته شد

بیاسود جان گر تنت خسته شد

سر بدره‌های کهن بسته شد

وزان بند روشن دلم خسته شد

ز پیکار تو کشته و خسته شد

چنین رزم ناگاه پیوسته شد