اشک بلبل نمک چش خویش
خنده گل خزانه بویش
چشم بلبل کجا و سرمه کجا
نرسد سگ به گرد آهویش
زور بازوی امتیاز رسا
چه کمانها کشیده ابرویش
با خزان و بهار یکرنگیم
گل شدیم از نظاره رویش
همتی از اسیر می خواهم
که شوم خاک بر سر کویش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اشک بلبل نمک چش خویش
خنده گل خزانه بویش
چشم بلبل کجا و سرمه کجا
نرسد سگ به گرد آهویش
زور بازوی امتیاز رسا
چه کمانها کشیده ابرویش
با خزان و بهار یکرنگیم
گل شدیم از نظاره رویش
همتی از اسیر می خواهم
که شوم خاک بر سر کویش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت گل و بلبل اشاره می‌کند و عشق و دلبستگی خود را به معشوقش بیان می‌کند. او به تفاوت چشم بلبل و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از قدرت عشقی سخن می‌گوید که می‌تواند فاصله‌ها را از بین ببرد. شاعر بر یکی بودن خزان و بهار تأکید می‌کند و در نهایت از معشوق خود می‌خواهد که به او توجه کند و او را به خاک بر سر کشیدن برساند. تمام این مضامین نشان‌دهندهٔ عشق عمیق و آرزوی وصال است.
هوش مصنوعی: بلبل با اشک‌هایش به زیبایی و شیرینی خاصی که در چشمان خود دارد، احساساتش را نشان می‌دهد و گل نیز با خنده‌اش، عطر و بوی خوشی را که دارد، به دل می‌نوازد.
هوش مصنوعی: چشمان بلبل به زیبایی خاصی اشاره دارد و سرمه، که زینتی برای چشم‌هاست، در مقایسه با آن جایگاه ندارد. همچنین، هیچ‌گاه نمی‌توان انتظار داشت که سگی به پای آهوی زیبا برسد. این عبارت به نوعی تفاوت‌های فاحش در زیبایی و مقام را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: قدرت و زیبایی خاصی که در ابروان او وجود دارد، مانند کمان‌هایی است که به خوبی کشیده شده‌اند و هر یک از آنها شگفتی و جذابیتی خاص را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: ما در هر فصل از سال مثل هم هستیم و با دیدن زیبایی‌ها، مانند گل شکوفا شده‌ایم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم از کسی که در زنجیر و آزادی‌اش محدود است، اراده‌ای بگیرم تا خود را به پای کوی تو بیفکنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر که او را دلی و جانی بود
شد بمیدان عاشقی گویش
کشته گشتند عاشقان و هنوز
نشنیده است هیچکس بویش
رحلت عاشقان زهر سویی
[...]
با سماع غریب دلجویش
بر رخ لاله رنگ گل بویش
هست «وَ الَّیْل» شرح گیسویش
«وَ الضُّحَی» وصف روی نیکویش
هر که او را دلی و جانی بود
شد بمیدان عاشقی کویش
کشته گشتند عاشقان و هنوز
نشنیدست هیچکس بویش
رحلت عاشقان ز هر سویی
[...]
ارغوان از خجالتِ رویش
سرخ شد چون رخان دلجویش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.