ای دلارام روز مار اسپند
دست بی جام لعل می مپسند
خرمی در جهان خرم بین
شادمانی کن و بناز بخند
ز آنکه عدل خدایگان جهان
بیخ جور و نیاز را برکند
شه ملک ارسلان بن مسعود
شاه گیتی گشای دشمن بند
ملک او را سپند سوز ای دوست
کاین بود رسم روز مار اسپند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دلارام روز مار اسپند
دست بی جام لعل می مپسند
خرمی در جهان خرم بین
شادمانی کن و بناز بخند
ز آنکه عدل خدایگان جهان
بیخ جور و نیاز را برکند
شه ملک ارسلان بن مسعود
شاه گیتی گشای دشمن بند
ملک او را سپند سوز ای دوست
کاین بود رسم روز مار اسپند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف روز مار اسپند می‌پردازد که نمادی از شادمانی و خوشحالی است. او از معشوق خود می‌خواهد که در این روز خاص، با لبخند و شادمانی به دور و بر خود نگاه کند و از خوشی‌ها لذت ببرد. شاعر به عدل الهی اشاره می‌کند که ظلم و نیاز را از میان برمی‌دارد. همچنین، نام ملک ارسلان بن مسعود به عنوان فرمانروای عادل و پیروز در میان دشمنان ذکر می‌شود و تاکید می‌کند که این روز خاص نمایانگر سنت‌های خوب و خوشایند است.
هوش مصنوعی: ای دلبر دل‌انگیز، روزی که برآمد، انگشتری به دست داشته باش که از سنگ سرخ است و آن را بپذیر.
هوش مصنوعی: در دنیا خوشی و شادابی را ببین، از شادی لذت ببر و با دل خوش بخند.
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه عدالت خداوند جهان، ریشه‌های ظلم و نیازمندی را از بین می‌برد.
هوش مصنوعی: شاه بزرگ ارسلان بن مسعود، حاکم قوی و پیروزمند، دشمنان را به زانو درآورد.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، او را مانند آتشی بسوزان که این است رسم و قانون زندگی مار.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیوه هر چند کابرشم بکند
هرچه آن بیشتر به خویش تند
بر سر باد تند و موج بلند
تا بیک آبخوستشان افکند
نرسد دست من به چرخ بلند
ورنه بگشادمیش بند از بند
قسمتی کرد سخت ناهموار
بیش و کم در میان خلق افکند
این نیابد همی به رنج پلاس
[...]
ای سنایی! ز جسم و جان تا چند؟
برگذر زین دو بی‌نوا در بند
از پیِ چشم‌زخمِ خوش‌چشمی
هر دو را خوش بسوز همچو سپند
چه کنی تو ز آب و آتش یاد
[...]
ای بعزم تو فتح را پیوند
پست با همت تو چرخ بلند
خان عادل تویی و از عدلت
هست چون خلد عدن خطبه چند
دین حق را کمالی و مرساد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.