چون روز رامیاد نیاری ز می تو یاد
زیرا که خوشتر آید می روز رامیاد
خاصه به یاد شاه ملک ارسلان که چرخ
هرگز نداشتست چو او هیچ شاه یاد
آن آسمان دولت و آن آفتاب ملک
آن پادشاه عادل و آن شهریار راد
بسیار دید ملک چو او عادلی ندید
بسیار داد چرخ چو او خسروی نداد
شادست تخت و تاج ز جاه و جلال او
تا تاج و تخت باشد و با تاج و تخت باد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره روز رامیاد و اهمیت آن در جشنها و یادآوری شخصیتهای برجسته است. شاعر با اشاره به شاه ملک ارسلان، او را نمونهای بارز از پادشاهی عادل و رادمرد معرفی میکند و بر نیک بختی و افتخاراتی که به او نسبت داده میشود تأکید میکند. همچنین، شاعر به شادمانی و شکوه تاج و تخت اشاره دارد و یادآور میشود که هیچ کس به اندازه او در تاریخ، یاد و خاطرهای ماندگار نداشته است. در نهایت، این شعر تجلیلی از یک پادشاه نمونه و اهمیت یادآوری بزرگان در روزهای خاص است.
هوش مصنوعی: زمانی که روز به یاد نیاید، چه نیازی به یادآوری می باشد، زیرا شیرینی و لذت خاطرههای آن روز بهتر از یادآوری میباشد.
هوش مصنوعی: به ویژه به یاد شاه ملک ارسلان که هیچ شاهی به اندازه او در یادها نمانده است.
هوش مصنوعی: آسمان پر از برکت و خورشید نورافشان آن پادشاهی است که عادل و راست کردار است و به عدالت و راستگویی شهرت دارد.
هوش مصنوعی: بسیار دیدهام که مانند او کسی در عدالت وجود ندارد و چرخ فلک نیز مانند او کسی را در مقام سلطنت عطا نکرده است.
هوش مصنوعی: تخت و تاج به خاطر مقام و بزرگی او بسیار خوشحال و با شکوه است، تا زمانی که این مقام و شکوه باقی باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نرگس نگر، چگونه همی عاشقی کند
بر چشمکان آن صنم خَلُّخینژاد
گویی مگر کسی بشد، از آب زعفران
انگشت زرد کرد و به کافور بر نهاد
از باغ باد بوی گل آورد بامداد
وز گل مرا سوی مل سوری پیام داد
گفتا من آمدم تو بیا تا بروی من
آزادگان ز خواجه بنیکی کنند یاد
خواجه بزرگ ابوعلی آن بی بهانه جود
[...]
یک نیمه عمر خویش ببیهودگی بباد
دادیم و ساعتی نشدیم از زمانه شاد
از گشت آسمانی و تقدیر ایزدی
برکس چنین نباشد و برکس چنین مباد
یا روزگار کینه کش از مرد دانشست
[...]
تا آفریدگار مرا رای و هوش داد
بی کس ترم نیاید از خویشتن بیاد
آن روزگار شیرین چون باد بر گذشت
این روزگار تلخ همان بگذرد چو باد
گر باز روزگار مساعد شود مرا
[...]
غلبه فروش خواجه که ما را گرفت باد
بنگر که داروش ز چه فرمود اوستاد
گفتا که پنجپایک و غوک و مکل بکوب
در خایه هل تو چنگ خشنسار بامداد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.