کوروش در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۲۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۶ - در تفسیر این حدیث مصطفی علیهالسلام کی ان الله تعالی خلق الملائکة و رکب فیهم العقل و خلق البهائم و رکب فیها الشهوة و خلق بنی آدم و رکب فیهم العقل و الشهوة فمن غلب عقله شهوته فهو اعلی من الملائکة و من غلب شهوته عقله فهو ادنی من البهائم:
مرده گردد شخص کو بیجان شود
خر شود چون جان او بیآن شود
زانک جانی کان ندارد هست پست
این سخن حقست و صوفی گفته است
منظور از ( آن ) چیست ؟
کوروش در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۵ - در بیان آنک ترک الجواب جواب مقرر این سخن کی جواب الاحمق سکوت شرح این هر دو درین قصه است کی گفته میآید:
چون خری پابسته تندد از خری
هر دو پایش بسته گردد بر سری
پس بگوید خر که یک بندم بسست
خود مدان کان دو ز فعل آن خسست
یعنی چه ؟
مصلح الدین در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۳۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱:
احسان عزیز عالی نوشتی عالی
سیّد مبین محدثی در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۲:
بیت شش و هفت، چرا قافیهشون فرق داره؟
نازنین بازیان در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹:
لخلخه ،عطری آمیخته ازچند عطربه دستوری خاص.
فرهود در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:
شیرینکار هم به معنی خوشتراش و متناسب است و هم ماهر و زُبده.
به مروارید شیرینکار شهدش (نظامی) مروارید شیرینکار یعنی مروارید خوششکل و خوشتراش.
در این بیت منظور سوارکار ماهر است.
Mohsen در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹۹:
گهی سودای فاسد بین زمانی فاسد سودا
گهی گم شو از این هر دو اگر همخرقه مایییعنی چه؟
آسمان در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷۱:
یکی از زیباترین غزل های حضرت مولانا♥️🌹
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۹:
صلحِ کل ، نزع و صلاح از همَمِ عالیِ خود کن،
نزع در این مصراع چه معنایی دارد؟
یوسف شیردلپور در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۰۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۲:
چقدر خوش بحال ماشت که اینچنین شخصیت های متفاوتی ورها از قید و بند دنیایند مانند سعدی و حافظ ومولانا وعطارو از خواندن این مطالب وشعر وغزلیاتت سرمست میگردیم تمام بیت به بیت این غزل نابن ولی بیت آخر آدمی تا اوج بی نهایییییییت عاشق وشیدایی میکند:
دیده سعدی و دل همراه توست
تا نپنداری که تنها میروی
عاشق بهترین عنصر و عضوش را بدرقه معشوق کرده وای که بااجرای ماندگار دیده مشتاقان استادان محمد موسوی وخسرو آواز استاد شجریان صد چندان میشود روحشان شاد یادشان گرامی همه اهل هنر و خالقان هنر 💐💐❤️❤️❤️💞💞💯💯
دکتر صحافیان در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:
ای معشوق بیهمتا! هر که حضور تو را با رنجش خاطر و ملالت ترک کند، کارش پیش نخواهد رفت و سرانجامی جز شرمساری ندارد.
پیوند به وبگاه بیرونی
۲-آری کاروانی که انرژی خداوند نگهدار اوست(تداوم تاثیر سپاسگزاری از حضور معشوق)با آراستگی رحل اقامت افکند و با شکوه ادامه مسیر دهد.
۳- رهرو راه عشق از روشنایی موهبت حق به معشوق رسد، چه در مسیر تاریک گمراهی به جایی نخواهد رسید( خانلری: طلبد راه)
۴-در پایان عمر، کام خود را از شراب و معشوق بگیر، حیف است که روزگارت چون گذشته به بیهودگی صرف شود(خانلری:گروی آخر عمر)
۵- ای راهنمای دل گمشدگان! به خاطر خدا یاریام نما! که ناآشنا جز با راهنمایی تو در مسیر معشوق نمیافتد.
۶- داوری کردن در باره پردهنشینی و پرهیز یا مستی به سرانجام آنهاست(ایهام: آخر عمر یا نتیجه یعنی کدام به حال خوش که همان بهشت نقد است منجر میشود)از این رو، کسی نمیداند انسان با چه حالتی از جهان خواهد رفت.
۷- پس حافظا! از چشمه گوارای معرفت و هدایت جامی حاصل کن! امید است که از دفتر دلت نقش نادانیها و آموزههای اشتباه سلوک پاک شود.( خانلری: به کف آور آبی)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح
کوروش در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:
تا چه بازی رخ نماید بیدَقی خواهیم راند
عرصهٔ شطرنجِ رندان را مجالِ شاه نیست
یعنی چه
کوروش در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۴ - تفسیر یا ایها المزمل:
وقت خلوت نیست اندر جمع آی
ای هدی چون کوه قاف و تو همای
معنی مصرع دوم چیه
احمد نقیب زاده در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۲۵ دربارهٔ صغیر اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۶۳:
این شعر با این صدا انگار در ازل پیوند بسته اند تا ما را از خود بدر کنند
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۹:
بلبلی نیست ، که جز حمدِ تو مدحی بسراید
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۲ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۹:
صلحِ کل ، نزع و صلاح از همَمِ عالیِ خود کن،
Adelkorandi در ۲ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۵۱ در پاسخ به رضا دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۹۱ - یافته شدن گوهر و حلالی خواستن حاجبکان و کنیزکانِ شاهزاده از نصوح:
درود بر شما پاینده و پاک باشی
.فصیحی در ۲ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۰۰ در پاسخ به برگ بی برگی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶:
برگبیبرگی عزیز🌹
ممنونم که با شرح دقیق، بهرهی ما از غزلهای حافظ را صدچندان میکنید گویی که در غربت این دنیا نسیم روح بخش از جانب وطن بهجان خسته میوزد
فرهود در ۲ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۱۶ در پاسخ به راد دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵:
حیوانات معمولا در اشعار معانی سمبلیک متفاوتی دارند. مثلا اگر پیل و مور را با هم بیاورند پیل یعنی قدرت و بزرگی، و مور سمبل ضعیفی است.
باید گفت که سگ نیز به خودی خود معنای بخصوصی ندارد گاهی سمبل وفاداری است و گاهی معانی دیگر. (بعضی از سگها که برای پاس و نگهبانی، در فضاهای باز یا دامها تعلیم داده میشوند خب قاعدتا تهاجمی هستند و اینکار در قدیم بیشتر از امروز رایج بودهاست)
سگی بگذار، ما هم مردمانیم
در اینجا سگی در معنای مقابل «مردمی» بکار رفته است. و مردمی در لغتنامههای پارسی بهاین معانی آمده است: انسانیت، بزرگواری، لطف، مدارا.
و متضاد مردمی میشود: حیوانیت و درندگی، حقارت، دشمنی، قهر.
با توجه به سایر ابیات این غزل، معنای دقیق آن میشود: دشمنی.
بگذار یعنی رها کن، ترک کن.
بگذار ره ستمگری را. (مولانا، غزل شماره ۱۲۹)
رضا از کرمان در ۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹۹: