امیر علی هدایتی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۱ در پاسخ به فرهود دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸۶:

مطلب زیر از عایشه حر روزنامه نگار، تاریخدان و محقق ترکیه است:

مولانا، ایرانی ،ترک یا رومی

مولانا از این سبب که در یکی از ممالک ایرانی یعنی خراسان دیده به جان گشاده است ایرانی و شاعر پارسی گو شناخته می شود. از سوی دیگر به سبب این رباعی ترک نیز شناخته می شود: بیگانه می گویید مرا زین گویم در شهر شما خانه خود می جویم دشمن نیم ار چند که دشمن رویم اصلم ترک است اگر چه هندی گویم از نظر برخی در این ابیات هندی در واقع استعاره از فارسی است اما این عقیده درست به نظر نمی رسد زیرا در آن دوران کسی در قونیه به خاطر پارسی گویی مورد سرزنش قرار نمی گرفت. فارسی زبان رسمی دولت سلجوقی بود. اما برعکس در واقع در اینجا تُرک استعاره از معشوق زیبا روی است و معنای حقیقی ندارد. اصطلاح هندو در اشعار فارسی نیز به معنی سیاه ، تاریک و زشت تعبیر می شود. شاید منظور مولانا این بود که علیرغم ظاهرم درون زیبایی دارم. حافظ شیرازی نیز از این مفهوم در غزلیاتش استفاده می کرد: اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را. اما مولانا در دیوان کبیر شمس پاسخ خوبی به ترک ها،افغانی ها و تاجیک ها دارد که قصد مصادره اش را دارند، داده است. گه ترکم و گه هندو گه رومی و گه زنگی/ از نقش تو است ای جان اقرارم و انکارم  نکته: ابیات زیر نیز از غزلیات شمس می باشد: تو ماه ترکی و من اگر ترک نیستم دانم من این قدر که به ترکی است آب سو

پیوند به وبگاه بیرونی

در این ویدیو که از تلویزیون ترکیه پخش شده، به وضوح گفته شده که مولانا ترک نبود

 

امیر علی هدایتی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۹ در پاسخ به ادب دوست دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸۶:

مطلب زیر از عایشه حر روزنامه نگار، تاریخدان و محقق ترکیه است: مولانا، ایرانی ،ترک یا رومی

مولانا از این سبب که در یکی از ممالک ایرانی یعنی خراسان دیده به جان گشاده است ایرانی و شاعر پارسی گو شناخته می شود. از سوی دیگر به سبب این رباعی ترک نیز شناخته می شود: بیگانه می گویید مرا زین گویم در شهر شما خانه خود می جویم دشمن نیم ار چند که دشمن رویم اصلم ترک است اگر چه هندی گویم از نظر برخی در این ابیات هندی در واقع استعاره از فارسی است اما این عقیده درست به نظر نمی رسد زیرا در آن دوران کسی در قونیه به خاطر پارسی گویی مورد سرزنش قرار نمی گرفت. فارسی زبان رسمی دولت سلجوقی بود. اما برعکس در واقع در اینجا تُرک استعاره از معشوق زیبا روی است و معنای حقیقی ندارد. اصطلاح هندو در اشعار فارسی نیز به معنی سیاه ، تاریک و زشت تعبیر می شود. شاید منظور مولانا این بود که علیرغم ظاهرم درون زیبایی دارم. حافظ شیرازی نیز از این مفهوم در غزلیاتش استفاده می کرد: اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را. اما مولانا در دیوان کبیر شمس پاسخ خوبی به ترک ها،افغانی ها و تاجیک ها دارد که قصد مصادره اش را دارند، داده است. گه ترکم و گه هندو گه رومی و گه زنگی/ از نقش تو است ای جان اقرارم و انکارم  نکته: ابیات زیر نیز از غزلیات شمس می باشد: تو ماه ترکی و من اگر ترک نیستم دانم من این قدر که به ترکی است آب سو

خ.ح در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۹۶:

بله عشق وحشی بافقی سوزنده است و صبر شما جمیل و چی باید گفت از عشق 

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۶ در پاسخ به امیدوار دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

درود گرامی

شمس برای مولانا بزرگ و بالا بود ما که مولانا را بزرگ میدانیم پس آنکس که مولانا او را بزرگ داند را هم باید بزرگ بدانیم ولیک ما خود قاطعانه نمی‌توانیم بگوییم او واقعا چطور بود ؟

به واقع داستان افسانه ای رستم چرا باید با امام علی (اگر مخاطب واقعی داستان ایشان باشد)بیاید؟

آرزو همراهی کردن یک شخصیت افسانه ای و یک شخصیت والا مقام انسانی و عرفانی چرا باید وجود داشته باشد ؟یعنی چرا فقط امام را نگفته؟

اگر آمدن نام رستم صرفا برای بزرگ جلوه ساختن نقش امام باشد چندان اشتباه نخواهد بود ولی اگر شعر را بخوانیم رستم در نقشی نیامده که صفتی از وی به بزرگ جلوه ساختن تا برابری با صفتی از امام باشد

اگر واقعا مولانا ایشان را مخاطب قرار داده باید فکری به حال این مصراع شود چون بسیار اشتباه آمده .

ما ز جهان بوده ایم یار ملک بوده ایم باز همانجا رویم جمله که آن شهر ماست 

این شعر دقیقا میتواند به جایگاه بالا رفتن یک روح پاک به نزد فرشتگان و جایگاه حقیقی یک انسان اشارت داشته باشد کسی که این را سروده و که حال مولانا هم هست و اینگونه از عروج معنوی نوشته چرا باید اینگونه از یک انسان بزرگ امام علی بگوید ؟

به واقع شمس هر چه هم بزرگ باشد اما باز مقام یک امام میتواند از او بزرگتر هم باشد ..چرا که یک انسان غیر از این معصومین باید خود را از گناه دور کنند ولی آنان از هر گناهی هرچند بسیار کوچک به دورند...

اثبات اینکه این شعر مخاطب ش امام باشد با آوردن این که شمس ایشان را بزرگ دانسته است اشتباه است و ناپذیرفتنی چراکه اصلا اثباتی نیست که قابل قبول باشد !

صرفا آمدن یک لقب که اشارت به یک شخصیت بزرگ انسانی و عرفانی دارد بر این مبنا نیست که مخاطب اوست همانگونه که میتوان برای نگاشتن متنی از اینها استفاده کرد تا متن را در جهت رساندن بهتر مفهوم به مخاطب آراسته کرد میتوان برای برتر نشان دادن یک کس بر عموم انسان های عصر خود از آمدن نام یک شخصیت بزرگ جهان استفاده نمود .

آمدن رستم دستان ، سلیمان ، یوسف ،موسی، دیو جانوس همه اینها چرا باید بیایند ؟

اینهمه شخصیت بزرگ افسانه یا واقعی؟

حال بین اینهمه شیر خدا هم آمده ...

اینجا شاید تشبیه ای بخواهم پیدا کنیم در همین بیت بشود یافت که همان یاران بی اراده امام باشند که تشبیه شدند به این یاران سست عناصر مولانا همین و بس ؛ 

 

مولانا خود از ابتدا یک شخصیت عرفانی بود ولی با وجود شمس به مرتبت بالاتر رسید پس دیوان شمس را نوشت در اوج عشق به شمس و در پله پله تا رسیدن به ارج معنوی پروردگار و تغییر یافتن این عشق ..

سپس دیوان کبیر مثنوی را نوشت که این دیوان شاید باید خیلی بیش از این دیوان شمس در آن توجه شود ...فهمیدن آن هرچند ساده هست ولی در هر بیت آن دیوان یک حقیقت واضحی به چشم میخورد بی آنکه مستقیم به آیتی اشاره کند گویی هر آیه قرآن را در زندگی ش دیده است ... . واین کار هر انسانی نیست ؛ 

فهم آن دیوان سخت ولی آسان است ... رسا ترین بیان در عین پیچیدگی ...

 

بین این دیوان که شمس باشد و آن دیوان عظیم شیرین بیان ، که همان مثنوی ست تفاوت زمین تا آسمان است ؛

 

 

اینکه یک شخصیت عرفانی هم باشد لزوما بر این نخواهد بود که تنها از عشق به انبیا بگوید ... هر انسانی هر حسی را تجربه میکند و عشق اما یک حس نیست ؛ 

برتری دادن یک امام به دیگر امامان و یا بر پیامبر اکرم هم کاری درست نخواهد بود ... 

 

اگر هم دقت کنید عزیز گرامی در بیت ۴ گفته : گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست که دقیقا اشاره دارد به عزم سفر کردن شمس از دیار مولانا ...

 

بیت ۹ دقیقا اشاره دارد به عزم سفر کردن مولانا در جستجو شمس که شنیده بود که در دمشق گویی هست ولی او را نیافت ...

محمد حسین نوروزی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۵۸ در پاسخ به برگ بی برگی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند:

خیلی ممنون بابت معرفی که انجام دادید

علیرضا زیارتی alirezaziarati۱۲۰۵@gmail.com در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۶:

سلام میشه کسی معنی اینارو بگه

ترسم نرسی به کعبه، ای اعرابی

کاین ره که تو می‌روی به ترکستان است

 

ای هنرها گرفته بر کف دست

عیبها بر گرفته زیر بغل

تا چه خواهی خریدن ای مغرور

روز درماندگی به سیم دغل

سید حمیدرضا عباسی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۱ در پاسخ به kamran balani دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۳ - حکایت:

بیت آخر از حدیث شریف نبوی اقتباس شده است که فرمودند:

 أحْسِنْ إلی مَن أساءَ إلَیکَ. به کسی که در حقّ تو بدی کرده است، نیکی کن .

مجتبی پیربداقی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۰۸ در پاسخ به روفیا دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۱:

من گمان می‌کنم بهارِ ما نیستی است، در این زمستانِ هستی نباید دنبال خرمی بیش از حد باشیم. آنگاه که نیست شدیم، همانا بازگشته‌ایم و بازگردانی روح(آگاهی، consciousness) رخ داده. گمان بنده نیست البته، همانطور که می‌دانید نظر بسیاری از عرفا و شاعران ماست. آنقدر اشعار و مثال‌هایش فراوان است که لازم نمی‌بینم اینجا ذکر کنم. بسیار از نظرات پخته و پرداخته تان لذت بردم روفیا بانو. 

حامد عارف در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

همچین من در این شعر آشکارا علی می بینیم و هر کسی که سر سوزن ذوقی و مثقالی مطالعه در قرآن و احادیث داشته باشه عریان این مطلب رو خواهد دید.

اونجا که مولانا می گه کفر از شرم یار من مسلمان‌وار می آید تلمیح به آیه الیوم یاس الذین کفرو من دینکم هست

همونجا ادامه می گه کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد ادامه همین آیه‌‌ست که الیوم اتممت علیکم نعمتی من امروز نعمت را بر شما تمام کردم

روید ای جمله صورت ها روید ای غیر علی ها

علم هاتان نگون گردد که آن بسیار می آید در اون جنگ که علمم سه نفر اون جمله صورت ها نگون گشت تا آن بسیار آمد

در آخر هم می گه در و دیوار این سینه یعنی بند بند وجودم ز انبوهی اش بدرد آمد

و این علی که حتی در در کعبه نمی گنجه و از دیوار وارد می شه 

حامد عارف در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۳:

باسلام

از نظر من بیت سوم مولانا می گه ای مسلمان ها مسلمانی‌تان را یه بازنگری کنید چرا که اینبار کفر مسلمان وار یا مسلمان گونه خواهد آمد.

مشاهیر و مفاخر بزرگی مثل مولانا از علمای و عرفای بزرگ بودن و قیاس پاکانه‌شون رو از خود بگیریم جفای در حق اونهاست.

سخن عارفان از مردم جداست همونطور که خانم اعتصامی هم در اشعار شون این موضوع متجلی شده که عرفا از دید حتی عقلای قوم دیوانه پنداشته می شدند

بهرحال مولانا عالم بزرگی بوده و در جای اشعارش می شه مفاهیم بسیار عمیق عرفان رو پیدا کرد لیک چشم و گوش را آن نور نیست. 

فرشید اسراری در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶:

این رباعی، در نسخه های فروغی، ژوکوفسکی و فن اهایم نیست و اصالت آن مورد تردید است.

امیدوار در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۸ در پاسخ به یاسر حدادی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

اسدالله علی

 

امیدوار در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۷ در پاسخ به ملیکا رضایی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

شمس به یقین بزرگ و والامقام است 

اما هرجایی مولوی خواست از خدا و علی دم بزند 

دوستان امدند و گفتند نه مخاطب شعر شمس است 

خود شمس علی رو بزرگ می شمرده اگر داستان رد شدن از جوی رو شنیده باشید

Ahmad hamedhamedi۱۵۹@gmail.com در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۰ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲:

من شنیدم از رودکیه

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۰۵ دربارهٔ جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها » شمارهٔ ۲:

چه قدر با احساس و سوزناک و غم‌انگیز! 

آریا ایرانی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:

با سلام خدمت همه عزیزان:

فقط این بیت:

فرو رفت از غم عشقت دمم، دم می دهی تا کی

دمار از من برآوردی، نمی گویی برآوردم

را با صدای استاد شجریان گوش کنید، تمام شعر برای شما تفسیر می شود. 

نه فقط با گوش سر، که با گوش دل و جان و با گوشت و پوست و استخوانتان پیام حافظ را دریافت خواهید کرد.

اگر اشکی از گوشه چشمانتان فرو چکید دل خوش بدارید که حتی به قدر ذره ای هم که شده هنوز عشقی در وجودتان هست و با خالق خود هنوز سر و سری دارید.

درود بر همه عاشقان حق

ف ب در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۱ - پادشاهی جمشید هفتصد سال بود:

سلام و وقت بخیر. ببخشید در رابطه با بیت سوم کمر بستن رو باید فعل مرکب بگیریم و در معنای همت کردن برای فرمانروایی یا باید کمر رو جدا از بستن بگیریم و در معنای کمربندی که پادشاهان می بندند؟ ممنون میشم راهنمایی کنین.

میم الف در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

جناب کریمی. لطفا دقت بفرمایید و اشعار جعلی به شاعران عزیزمان منتسب نکنید. صائب نقیضه‌ای بر این ابیات حافظ نسروده است. هر چه در فضای مجازی سرچ می‌کنید اینجا کپی‌پیست نکنید! چون در فضای مجازی منتشر شده دلیل بر درست بودنش نیست 

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۳۸ در پاسخ به امیدوار دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

به یقین اینگونه نیست ..شمس جای خود دارد شیر خدا هم که علی(ع)باشد جای خود؛

اینجا آوردن شیرخدا ،سلیمان ،و رستم دستان تنها اشاره دارد به جایگاه بالا شمس یعنی شمس را چون آنان بزرگ توصیف کرده و در کل اینجا از شمس میگوید و بس ؛ مثل اینکه برای توصیف یک کسی که باهاش آشنا شدیم و برامون استثنا هست یک صفتی ورای انسان های معمولی بیاریم ؛ آوردن این چند کلمه که القابی هستند از بزرگان و نیکان تنها اشاره به مقام والای شمس دارد نه بیشتر نه کمتر ..اصلا هم منظور امام نبوده و فقط و فقط شمس .

درود عزیز..

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۹ در پاسخ به م شریعتی دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » یوسف و زلیخا » بخش ۱۱ - در بیان آنکه هر یک از جمال و عشق مرغیست از آشیان وحدت پریده و بر شاخسار مظاهر کثرت آرمیده اگر نوای عزت معشوقیست از آنجاست و اگر ناله محنت عاشقیست هم از آنجاست:

درود بر شمادر لغتنامه جستجو کردم و بله طبق حرف شما نبود 

به واقع نمیدانم شاید احتمالا مطابق حرف شما خطا تایپی باشه ، امیدوارم بقیه بزرگان هم نظری بدن راستش من هم دوست دارم بدونم اگر این کلمه درست اومده چه معنی ای میده و اگر اشتباه مضار باید باشه شاید هم اصلا یک کلمه دیگه ؛

باز هم درود...