مصطفی شاملو در ۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۱ در پاسخ به سام دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است:
اشکال شما در این است که اشخاص انسان را نوع اخیر میدانید و توجه ندارید که هر شخص این نوع خود فرد نوعی است که خویش ساخته است، نفس شریف انسان کامل آنقدر مرتبت بلندی دارد که مدح او مدح خالق وی است که الحمد لله رب العالمین
جهان در ۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۸:
در ابتدا بیان میکند که عاشق بودن لیاقت میخواهد و هر کس عاشق نیست و بعد افتخار عاشق و عاقبت عشق رو برای یک عاشق واقعی مرگ میدونه که این خودش میتونه به عدم وصال در عشق اشاره کنه
سپس عاشقان ظاهری رو روبه صفت میشماره و زشت خو
و در اخر بیان میکنه تو هم اگر عاشق واقعی هستی از این افتخار مگریز وگر نه عاشق واقعی نیستی و هر که عاشق نیست گویا مرده
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۷:
لطفا بفرمایید معنی "مر" در خط 2 چیست؟
محمدرضا مروارید در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ قاآنی » قطعات » شمارهٔ ۱- در مصیبت سیدالثقلین و فخرالکونین حضرت اباعبدالله ا‌لحسین علیه السلام گوید:
خوانشی از برخی ابیات این شعر با نام «شرم خنجر» صورت گرفته که کلیپ آن در آپارات موجود است:
علیرضا پورمند در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۵:
همایون خان شجریان در دو ورژن این آهنگ رو خونده پیشنهاد میکنم اون نسخه ای که کمتر شنیده شده رو گوش کنید و لذت ببرید.
صبری در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۱:
دوستان معانی ابیات رو بیان می کنید؟باتشکر
حبیب شاکر در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۰:
سلام بر دوستان
هر ذره که در جهان هستی باشد
چه اوج نشین چه قعر پستی باشد
با چشم حقارت منگر چون شاید
چشم و دهن نگار مستی باشد
سپاس
کبری پورحسن خیاوی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۶ در پاسخ به علی دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۷:
سپاس!
روزی مقرری که به آن بتوان امید داشت.
کبری پورحسن خیاوی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۷:
با احترام؛ در نسخه به تصحیح محمد علی فروغی و عباس اقبال آشتیانی چنین است :
نه به استر بر سوارم نه چو اشتر زیر بارم
نه خداوند رعیت نه غلام شهریارم
غم موجود و پریشانی معدوم ندارم
نفسی می زنم آسوده و عمری می گذارم
...
شخصی همه شب بر سر بیمار گریست
چون روز آمد بمرد و بیمار بزیست
ای بسا اسب تیز رو که بماند
که خر لنگ جان به منزل برد
بس که در خاک تندرستان
دفن کردیم و زخم خورده بمرد
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۲ در پاسخ به سیدمسعود دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:
شکل صحیحش قَتَلتِ است چون مخاطب مؤنث است
در مصرع اول می گوید یا قاتلتی
قاتلة+ی
مشخص است که باید مؤنث خواند
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۵ در پاسخ به 7 دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
این از فرودسی نیست و نمیتواند باشد درباره ان ان زیر نوشتم -
خور آیان و خور آمان - آیان از اید و امان از امد و آسان -آهان - آیان است
خور بران درست است مگر آنکه واژه خاور نمیتواند از خور بر باشد خاور از هاور و اور و ایوار و آوار است
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۴۹ در پاسخ به علی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
از کس دیگری بازجویی میکنی میگوید ای که تو همانند خورشیدی
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۳۳ در پاسخ به شيما دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
شلوار را از پاچه نمیپوشند - این نام گذاریهای کنونی گریک را بنه انجا گریگ نیستند انجا بلخیانند و هنرشان هم بلخی است به شیوه گریک پیش از امدن خریکها داریوش هخامنشی و پیش از او خوزیان ایلام و بابلیان نیز همین نام گفته اند بلخ و انرا پلخه بختریاو پلهَه بهتریا گفته اند و این پلهه همان پرهه و پرثه و پرسه و پارسه است و پلخه نیز خود پرسه بود و خ و ه و س را در نام خور هور و سور سانسکریت میبینیم که هرسه خورشید جهانند بیگمان پیشینیان گرچه پلخه و پارسه را به چند گونه میگفتند همه برای انان یکی بود مانند پوچ و پوک برای همین هر یک را با نامی دگر باز میشناختند پرهه مکران بلخ بختری = بلخ بهتری= بلخ بختر واین بختر همان بهتر است و تا کنون در بسیاری جاها نمونه در فارس انشان بهتر را بختر و هیزم را خیزم گویند و این نام را در جای جای ایرانشهر میبینیم و این نام خراسان جاییست که از ان خور آسد و اید و خورایان و هورامان دوسویند که از یکی خور ایان و به یکی خور آمان آمدان است -
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۵۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
ز یاقوت سرخ است چرخ کبود
نه از اب و گرد و نه از باد و دود
روان اندرو گوهر دلفروز
کزو روشنایی گرفته است روز
بچندین فروغ و بچندین چراغ
بیاراست است چون به نوروز باغ
نگیرند مر یکدگر را گذر
نباشد از این یک روش راست تر
بر پایه ژول مول
خورآیان = خورآسان -و خور آمان = هورآمان دو سوی جهان است یک سو خور از ان میاید و یکسو خور بر ان می اید اما غروب و غربت و غریب و تاریکی در نگاه ایرانیان پیوندی با خور امان = هور امان ندارد انرا با آوار و ایوار و هاور و خاور میگفتند که پیوندی با خور ندارد - باختر نیز
زین نیز بگذریم که باختر برای فردوسی سوی بلخ است و نه هورامان
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۴۹ در پاسخ به روفیا دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
گرچه فردوسی نیز انگونه می اندیشید که مردم زمانش و تو هم انگونه می اندیشی که مردم زمانت اینجا پیشتر میگوید بچندین فروغ و بچندین چراغ روان اندرو گوهر دلفروز تا اینجا اسمان و همه ستارگانند و که از او (از اسمان و ستارگانش ) روز روشن است در پایان میدانیم که افتاب روز را روشن میکند و همه ستارگان نیستند و این اندیشه ماست و نه گفته شنیده شده بیت پسین از فردوسی نیست و سخنور دست پنج هم باختر و راستتر را قافیه نمی کند برای فردوسی باختر سوی بلخ است و نه هورامان
جهن یزداد در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۳۴ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
انگاه افروغ از چیست ؟ از اپیروک است ؟ چرا اندکی نمی اندیشید ؟
مگر نمیگویی افروختم و افروزم وگیتی فروغ و گیتی فروز - این همه راه دور رفتی تا بگویی فکر عربی از فیروک کردی گرفته شده - بابااین نوشته های فارسی و عربی و پارسی دری و پهلوی و هندی همگی ایرانیان را کرد مینامند اگر یکجا نشیین نباشند
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۶:
لطفا در مورد عبارت "گو مباش" از نظر معنی و دستور زبان و کاربرد توضیح دهید. در حکایت‌های قبلی هم سعدی این عبارت را بکار برده است:
خاتون خوب صورت پاکیزه گوی را
نقش و نگار و خاتم پیروزه گو مباش
یکی از کاربران در حکایت 33 فرموده اند که گو مباش یعنی نباشه هم اشکال نداره. می‌خواهم بدانم که چرا این معنی را دارد؟ مگر گو به معنی بگو نیست؟
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۵:
لطفا در مورد معنی عبارت "جمع از بهر نان می‌نشیند" در خط 2 راهنمایی بفرمایید.
امید صادقی در ۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۴:
لطفا در مورد معنی و مفهوم چهار عبارت زیر توضیح دهید:
خط 1- مطابق این سخن
خط 3- درم‌ها بوسه داد
خط 6- مر این
خط 7- زاهدتر از او یکی به دست آر
محمد m در ۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹ - گمان بردن کاروانیان که بهیمهٔ صوفی رنجورست: