کیانوش در ۴ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۳۲ در پاسخ به امیر دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۸:
سلام و درود
چقدر زمان زود میگذرد
هفت سال...
خیر میلاد عزیز، غزل بنده در پاسخ به نحوه ی نقد دوست عزیز اقای حسن خرده گیر در یکی از پیغامهای بالا بود
اما
نکته ی ظریفی در تفسیر شما هست که اکثر توصیه ها نسبی هستند
یعنی متناسب با سطح درک و توان مخاطب میتواند برای برخی سازنده و برای برخی دیگر مخرب و برای برخی بی اثر باشد
اشعار نقدگونه ی مولانا نیز مستثنی نیست
درود و سپاس
کیانوش
بهنام عباسی در ۴ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۱۴ در پاسخ به ملیحه رجائی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۴:
سرای طبیعت میتواند به معنی عادت ها و روزمرگی ها هم باشد
غبار ره بنشان هم میتواند به معنی فکر و خیال های مدام و تشویش ذهن باشد
ج ط نژند در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ فلکی شروانی » دیوان اشعار » اشعار پراکنده » شمارهٔ ۴ - از یک قصیده تکریر ناتمام:
بادرود و عرض ادب
این قصیده ناتمام گویا از فلکی شروانی نیست و از آن ادیب صابر است. در دیوان چاپی جناب هادی حسن آمده ولی در چاپ جناب شعبانلو نیامده است.
ج.ط نژند
شاهین به آیین در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان خاقان چین » بخش ۱۵ - افکندن گردان ایران و بریدن درفش کاویان، کشتی رستم با پولادوند و گریز دیو:
درود 🙏
بیت ۹۸ 🙏
بیامد همی تا که جان را بیافروزدش
به کُشتی گرفتن همی ، خنجر آموزدش
در سکوت در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۷:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
علیرضا رضایی در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳:
استادان ادبیات میگویند عاشق نباید به معشوقه احساس خفگی بدهد اگر چنین کند دیگر عاشق نیست و قاشق(!) است که برای خوردن معشوقه آمده است و نمیتواند نگاه معشوقه را بخرد
قاشق توئی که یار به حالت نظر نکرد
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۸ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۶ - ماده تاریخ (رحمان لایموت = ۷۸۶):
تاریخ درگذشت شاه شجاع
محسن جهان در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۵۰:
تفسیر ابیات ۱ و ۲:
اصل خلقت هستی از عدم بوده، و لذا می‌فرماید سپاس از آن لاوجودی (منظور ذات کبریایی است) که این هستی ساختگی ما را مجددا به عدم تبدیل می‌کند. و تمام این جهان ظاهر شده، تجلی گاه عشق اوست.
در بیت دوم تاکید می‌کند، در هر جا که آن عدم مقدس ظهور کند از وجود مصنوعی کاسته شده و ذات واجب الوجودش بیشتر تجلی می‌کند، و او بر همه چیز احاطه دارد.
خلاصه اینکه برای نیل به ذات باریتعالی و درک ماهیتش، بایست از آن جنس شوی که همان عدم است. و از هر گونه متعلقات و دل بستگی های ساخته ذهن رها گردی.
در سکوت در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۶:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
محمد کردستانی در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:
با سلام خدمت همه عزیزانی که دغدغه ادبیات فارسی را دارند که از این منظر تمامی دیدگاه ها قابل احترام است. بنده حقیر ادیب نیستم ولی دیدگاه عامیانه خود را در کنار مطالب دقیق دوستان قرار می دهم تا با نقد اساتید ارتقاء یابم .ان شاء الله ؛
حافظ عزیز در غزلی می‌فرماید ؛ منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن ، منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن بنابراین به نظر حقیر شاید جفا به حضرت حافظ باشد که وجه تنزیل غزلیات وی را لب و دهان مادی صرف فرض کنیم و نیز از کسی که قرآن زبر بخواند با چهارده روایت بعید است که اهل شراب خواری و میگساری و سایر معاصی گردد (چنانکه رضای گرامی ادعا کردند) و در عین حال فیض ازلی دستگیرش شود و به مراتب بالای عرفانی برسد . اما از آنجایی که رسیدن به معشوق ، نیازمند واسطه فیض و وسیله است ، به نظر حقیر مخاطب این غزل یکی از حضرات معصومین علیهم السلام می باشند و به ظن قوی حقیر ، امام حسین علیه‌السلام . تا چه قبول افتد و چه در نظر آید .
کوروش در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱ - سر آغاز:
باید روی هر بیت این شاهکار ساعت ها فکر بشه
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۴ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۱۸ در پاسخ به رند عالم سوز ...! دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۲۹:
ظاهرا مربوط به بازگشت از سفر یزد باشد
این مصرع دلالت بر این امر دارد
پس از دو سال که بختت به خانه بازآورد
بنابراین نمی تواند مربوط به دوره جوانی رند شیرین کار شیراز باشد و احتمالا حدود 50 سال سن داشته است
در سکوت در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۵:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۴:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
هَزار در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۳۸ دربارهٔ جامی » بهارستان » روضهٔ ششم (در مطایبه) » بخش ۱۲:
🤣🤣
ابراهیم ازبک در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۱۴۰ - مثل:
سبحان الله
محسن جهان در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۴۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۵ - سبب جرأت ساحران فرعون بر قطع دست و پا:
تفسیر بیت ۱۰:
بر اساس حدیث نبوی، پیامبر در مورد این جهان که مبتنی بر صورت و ظواهر است فرمود که این جهان رؤیای کسی است که به خواب رفته است.
آن کسی میتواند به واقع جهان هستی را درک کند که زنده به ذات او شود. و درست همانند کسی که از خواب بر می‌خیزد، انسان نیز لازم است با پالایش روح و تهذیب نفس از خواب ذهن بیدار شود.
م. سجادی در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
«با سلسله رقصیدن» یکی از مناسک تصوف است. احتمالا در بیت:
«صد باد صبا اینجا با سلسله می‌رقصند / اینست حریف ای دل، تا باد نپیمایی»
اشاره به همین معنی است. قریب به این معنی که باد صبایی که باید منتظر وزیدنش از کوی یار بود و چون باد است، طبیعتش وزیدن و گذشتن است، اکنون در چنین مجلسی، صد باد صبا از این سنخ را می‌بینی که به همراهی سلسله خود، به دست‌افشانی مشغولند و قصد و اندیشۀ گذر ندارند. و تو اگر در پی یافتن حریفی، این حریف واقعی است. مبادا تو در چنین مجلسی که باد هم پاگیر شده و از وزیدن گذشته، بیهوده پای در عنان باد نهی و به تکاپو و جستجوی بی‌حاصل بپردازی. هرچه هست، همینجاست.
بسم الله عزیزی در ۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۴۹ در پاسخ به میثم عبدالمناف دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۵۸:
سرو را به دو قسمت تقسیم نموده یک قسمت بر لب جوی یک قسمت هم در ته جوی گویا که نیمی از سرو از فرط خجلت بخاطری زیبای سرو قد معشوق آب گشته
م ر ن در ۴ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳: