فدای روی چو ماهت بتان فرخاری

اسیر چشم سیاه تو ترک تاتاری

ندیده کس چو رخت آفتاب را تابان

ندیده مثل تو مه چشم چرخ زنگاری

هزار مرتبه میرم ز درد و زنده شوم

شب فراق تو در کنج غم به صد خواری

شنیده‌ام که عیادت کنی به بیماران

همی‌کنم ز شعف آرزوی بیماری

هزار عاشق دلخست‌ات چو خاقان هست

یکی چو او نبود در ره وفاداری