هجران تو سوخت بس که جانم

هر دم ز دو دیده خون‌فشانم

حال دل من ز من چه پرسی

دل در بر توست من چه دانم

آخر ز تو دلستان من زار

کام دل خویشتن ستانم

درد غم عشقت ای دل‌افروز

آمیخت به مغز استخوانم

پا بر سر من گذار یک بار

عمری‌ست که خاک آستانم

خاقان ز غم مه زمینی

بگذشت فغان ز آسمانم