صاف درونم چرا بمهر نکوشم

گرم تراز خون بکاینات نجوشم

دور مدان گر بدین حریص شرابی

ساغر خضرم بلب نهند ننوشم

بسکه بعریانیم چو شعله بود میل

پیرهن یوسف اردهند نپوشم

بلبل عشقم دلم شکفته بداغست

عیب مکن گر زهجر گل نخروشم

طفل دل ار تشنه می‌روم بگلویش

شیر زبستان آفتاب ندوشم

هیچ بکارم نیامد اشک فشانی

آب رخ گریه بیش ازین نفروشم

پنبه غفلت بگوش دل نهم (آشوب)

تا سخن تلخ پند گو ننیوشم