هوا خوشست و دماغ من از هوا خوشتر

نسیم می‌کده خوش نکهت هوا خوشتر

خوشست و هر طرف و هر مقام کار خوشی

از آن گذشته که گوید کسی کجا خوشتر

در این بهار زبیگانگان طور سپهر

طرب خوشست ز یاران آشنا خوشتر

بگل قدم نه و رنگ حنا مجوی که پا

ز گل نگار ترا باشد از حنا خوشتر

گرفته‌ام کم هر توتیا که می‌آید

غبار عشق بچشمم ز توتیا خوشتر

به از قفاست رخش هر چه هست جز شب هجر

که بارها بود از روی او قفا خوشتر

دلم بگفت کز اجزای عشق خوشتر چیست

بگفتم از همه اجزای او حیا خوشتر

تو مست باده و ما مست حسن او «طالب»

بین که عیش تو امروز یا ز ما خوشتر