چو دلفریب تو باشی ز راه بتوان رفت

رسن چه زلف تو باشد بچاه بتوان رفت

ز ته پیالهٔ چشم تو گر بود اثری

دلیر بردم تیغ نگاه بتوان رفت

چو سایه نقش زمین گشته‌ام ز ضعف کجاست

توان آ نکه بدان جنگ گاه بتوان رفت