چو از دهان تو آید سخن چه تلخ و چه شیرین

خوشست آمدهٔ آن دهن چه تلخ و چه شیرین

برم ز نوش گیا نیست فرق، زهر گیاه را

ستور خوش علفم پیش من چه تلخ و چه شیرین

چه شد که تلخ دهانم حلاوت سخنم بس

دهان طوطی شکرشکن چه تلخ و چه شیرین

چو خوش هر آنچه تراود خوشست نیست تفاوت

زلال حسن ز چاه ذقن چه تلخ و چه شیرین

بود حلاوت کیفیت از شراب کهن خوش

وگر نه طعم شراب کهن چه تلخ و چه شیرین

چو برگ عیش ندارد دل از کدورت خاطر

بباغ جلوه سرو و سمن چه تلخ و چه شیرین

ندیده چشم کسی بینوا مفرح دلها

گذار عیش براین انجمن چه تلخ و چه شیرین

شکر ز تنگ برون بهر طوطی آمده «طالب»

وگر نه طعمه زاغ وزغن چه تلخ و چه شیرین