زگردنکشان اوهمال منست

نه چون بنده اوبدسگال منست

چنین گفت کین شیده خال منست

به بالا و مردی همال منست

شکل نظامی که خیال منست

جانور از سحر حلال منست

گفت با من آنچه احوال منست

سینه پر از دانش و قال منست

گر چه که امروز جمال من ست

عاقبت الامر وبال من است

حرف سیاهم که وبال منست

سلسله گردن حال منست

خود چه محتاج قیل و قال منست؟

کین سخن‌ها گواه حال منست

نه حلول است حلّ و حال منست

سخنی از من و کمال منست

زندگی موجب ملال منست

عرش و کرسی گواه حال منست

رنگ ایشان ز اشک آل من‌ست

پر هر یک گواه حال من‌ست

آنچه از موج نسیمی بشکند بال منست

و آنچه از بادی پریشان گردد احوال منست

تیره روز و تیره دل پیوسته در آتش منم

خال بر رخسارهٔ او صورت حال منست

محو گردد از خوی پیشانیش از این حجاب

[...]

شب غم روز من و ماه محن سال منست

روزگاریست که از دست تو این حال منست

بسکه دلتنگ از این زندگی تلخ شدم

مردن اکنون به خدا غایت آمال منست

دوست با هر که شدم دشمن جانم گردید

[...]