بگذشت ز حد کار دل زار کجایی

مردم ز غم ای مونس غم‌خوار کجایی

بسیار دلم تیره شد از زنگ کدورت

روشنگر این آینه تار کجایی

بی‌خار، گلی در چمن دهر نچیدیم

[...]

برده ست غمت، دست و دل ازکار، کجایی؟

ای مونس دلهای گرفتار کجایی؟

هر غنچه ز بویت به شکرخند بهار است

ای چشم و چراغ دل بیدارکجایی؟

تا چند سرآریم به تاریکی هجران

[...]

بر ستر غم می‌کشم آزار کجایی

ای داروی درد من بیمار کجایی

گفتی چو دهی جان به تو دیدار نمایم

من جان می‌دهم از حسرت دیدار کجایی

اغیار به پرسیدنم آیند و من از درد

[...]