درود آوریدش خجسته سروش

کز این بیش مخروش و باز آر هوش

یکایک بیامد خجسته سروش

به سان پری پلنگینه پوش

دل شاه بچّه بر آمد به جوش

سپاه انجمن کرد و بگشاد گوش

چه گفت آن سخن‌گوی با فرّ و هوش

چو خسرو شوی بندگی را بکوش

ز فرمان تن‌آزاده و ژنده‌پوش

ز آواز پیغاره آسوده گوش

به فرمان مردم نهاده دو گوش

ز رامش جهان پر ز آوای نوش

از آن پس برآمد ز ایران خروش

پدید آمد از هر سویی جنگ و جوش

همی پروراندت با شهد و نوش

جز آواز نرمت نیاید به گوش

از آن نامداران بسیار هوش

یکی بود بینادل و تیزگوش

چو بشنید ضحاک بگشاد گوش

ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش

فریدون چو بشنید بگشاد گوش

ز گفتار مادر برآمد به جوش

بفرمود کردن به در بر خروش

که هر کس که دارید بیدار هوش

بیآمد هم آن گه خجسته سروش

به خوبی یکی راز گفتش به گوش

سراینده باشید و بسیارهوش

به گفتار او برنهاده دوگوش

فریدون بدو پهن بگشاد گوش

چو بشنید مغزش برآمد به جوش

نوشته چنین بودمان از بوش

به رسم بوش اندر آمد روش

گشاده زبان مرد بسیار هوش

بدو داده شاه جهاندار گوش

ز کشور برآمد سراسر خروش

همی کرشدی مردم تیزگوش

دل تور و سلم اندر آمد به‌جوش

به راه شبیخون نهادند گوش

منوچهر بشنید و بگشاد گوش

سوی چاره شد مرد بسیار هوش