شنیدم روزی از طرز آشنائی

عروس نکته را برقع گشائی

نهانی جرعه نوش جام غیبی

نمک پروردهٔ الهام غیبی

دلش آئینه دار روی معنی

[...]

مرا زین پیش دل محو سفر بود

ازین سودا دلم آشفته‌تر بود

گهی چون باد بودم در سیاحت

گهی چون موج سرگرم سباحت

قضا را روزی از هامون نوردی

[...]

سرم را باز شوری در کمین است

که بی سوز دل آهم آتشین است

بلی دارم بلائی در گذرگاه

که هر دم بیجهت گم می‌کنم راه

همانا هجر تا زد بر سرم مست

[...]

بطرف دجلهٔ بی آب و دانه

بود در بال خویشش آشیانه

بجانش در زده آتش غم آب

میان آب دارد ماتم آب

نگردد باز منقارش بگفتار

[...]

دلا تا توانی کم آزار باش

بهر کار چون عقل هشیار باش

بآزار کس آستین بر ممال

که دستی‌است چرخ از بی‌گوشمال

درآی از در مهربانی درآی

[...]

زنی دارم از دودمان اصیل

باندام نازک، بصورت جمیل

پری پیکری رشک حور بهشت

خمیر وجودش ملایک سرشت

نگاری ز سر تا قدم رنگ و بوی

[...]

الهی شعلهٔ شوقم فزون ساز

مرا آتش کن و در عالم انداز

الهی ذره‌ای آگاهیم بخش

رهم بنما و بر گمراهیم بخش

ز دانش گوهر پاکم برافروز

[...]