خلق دنیا مقلد قالند
اهل عقبی مقید حالند
ای خوشا وقت ما و آن یاران
که منزه ز قال و از حالند
دیگران گوشمال مال خورند
عاشقان گوشمال را مالند
عارفان مجرد مفرد
چون الف فرد و دال ابدالند
عاشقان بلبلان معشوقند
در گلستان عشق از آن نالند
سالکانی که پیر توحیدند
فارغ از ماه و هفته و سالند
روح محضند همچو سید ما
ظن مبر کاهل دل ز صلصالند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد میان دنیا و آخرت پرداخته و به توصیف حال عارفان و عاشقان پرداخته است. شاعر به تفاوت وضعیت اهل دنیا که به تقلید و مالاندیشی میپردازند و اهل آخرت که در حالت معنوی و خالصی هستند اشاره میکند. او عاشقان را به بلبلانی تشبیه میکند که در باغ عشق در حال نالهاند و سالکان راستین را با ویژگیهایی چون فارغ بودن از زمان و مانند روح خالص توصیف میکند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که روح عارفان از قید و بندهای دنیوی رهاست.
هوش مصنوعی: مردم دنیا تنها از دیگران تقلید میکنند، ولی اهل بهشت به حال و وضع خود توجه دارند و به آن مقیدند.
هوش مصنوعی: ای خوشا زمانی که ما و دوستانی را داریم که از گفتار و رفتار ناپسند پاک و بیعیب هستند.
هوش مصنوعی: دیگران به خاطر مال و ثروت تنبیه میشوند، اما عاشقان به خاطر عشق و محبت از این تنبیه بهرهبرداری میکنند.
هوش مصنوعی: عارفان، افرادی تکافتاده و خاص هستند که مانند حرف "الف" یگانه و متفاوتند و وجودشان همچون سایر مشتقات و ترکیبات، وابسته به موارد دیگر نیست. آنها در سیر و سلوک معنوی خود به مقامهایی دست یافتهاند که شبیه به "دال" در زبانند، که میتواند معانی و مفاهیم متعددی را به تصویر بکشد.
هوش مصنوعی: عاشقان مثل بلبلانی هستند که در باغ عشق به معشوق خود میخوانند و از زیباییهای او ناله و شکایت میکنند.
هوش مصنوعی: عارفانی که به راه توحید قدم گذاشتهاند، از قید و بند زمان مانند ماه، هفته و سال آزادند و به مفاهیم بالاتر و فراتر از زمان تعلق دارند.
هوش مصنوعی: روحهایی پاک و خالص مانند سید ما هستند. پس گمان نکن که دلها در اعتراف و ظهور ضعف دارند، زیرا آنها از اصل و اساس واقعی و خالص ساخته شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
راحت آن نوع را که در مالند
محنت آن نوع را که برکالند
نفس ظالم، مثال زنبورست
که جهانش ز دست مینالند
صبر کن تا بیوفتد روزی
که همه پای بر سرش مالند
اولیاهم که صاحب حالند
همه بر روی او چو یک خالند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.