آنها که مقربان شاهند
بیرون ز سفیدی و سیاهند
تشریف صفات کرده در بر
وارسته ز جبه و کلاهند
بر تخت قدم شه قدیمند
در ملک حدوث پادشاهند
بسیار بلا کشیده اما
بگذشته زلا و لا الهند
بر تارک مهر چرخ تاجند
بر فرق سپهر عشق ماهند
معصوم و مجرد و سلیمند
آسوده ز طاعت و گناهند
مانند به ذات نعمت الله
نی افزایند و نی بکاهند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل به توصیف مقربان و اولیای الهی میپردازد که در مقام و جایگاهی برتر از دیگران قرار دارند. این افراد از تعلقات دنیوی و تفاوتهای ظاهری رهایی یافته و به صفاتی والا دست یافتهاند. آنان در عین تحمل بلاها و سختیها، از گناه و طاعت آزادند و در عشق به حقیقت و معنویت، درخشش خاصی دارند. همچنین، این مقربان با روحی معصوم و سلیم خود، نشان دهندهی نعمت الهی هستند که نه چیزی بر آن افزوده میشود و نه از آن کاسته میگردد.
هوش مصنوعی: آنهایی که به دربار شاه نزدیک هستند، نه به خوبی و نه به بدی تعلق دارند.
هوش مصنوعی: صفات و ویژگیها، آدمی را از ظواهر ظاهری مانند جبه و کلاه آزاد کرده و به او مجال میدهند تا به اساسیترین و واقعیترین وجود خود پی ببرد.
هوش مصنوعی: در عرصه قدرت، پادشاهان قدیمی همچنان در جایگاه خود پابرجا هستند و بر سرزمینی که همیشه در حال تغییر است، حکمرانی میکنند.
هوش مصنوعی: سختیهای زیادی را تحمل کرده، اما از آن همه مصیبت به سلامت گذشته است.
هوش مصنوعی: خورشید در آسمان مانند تاجی بر سر دارد و عشق همچون ماه در آسمان میدرخشد.
هوش مصنوعی: این افراد پاک و خالص هستند و از انجام کارهای نیک و بد آزادند.
هوش مصنوعی: خداوند نعمتهایش را نه افزایش میدهد و نه کاهش؛ او همیشه بر اساس حکمتش عمل میکند و نعمتها ثابت هستند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.