|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
کی می دهم به حیوان عمر دراز خود را
رفتیم تا سر خم لبریز شکوه دیدیم
کردیم با صراحی افشای راز خود را
پوشیده چون سعیدا معنی لباس صورت
سر حقیقت خود کردم مجاز خود را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و عشق الهی میپردازد. شاعر اعلام میکند که با پای نیاز به سوی معشوق رفته و از دنیای مادی فاصله گرفته است. او به سوز و گداز عشق اشاره کرده و میگوید که هیچ چراغی دیگری مانند شمع عشق نمیتواند روشنایی داشته باشد. همچنین او به بقا و جاودانگی اشاره کرده و میپرسد که چگونه میتواند عمر خود را به حیوانات بدهد. در پایان، شاعر به افشای رازهای عشق و حقیقت خود اشاره میکند و میگوید که در ظاهری پوشیده به باطن خود پی برده است.
هوش مصنوعی: به عشق او به جایی رسیدم که تمام نیازهایم را در سایهی او یافتم و دیگر از مشکلات دنیایی رنج نمیبرم. در این حالت، در واقع عبادت و راز و نیاز خود را انجام میدهم.
هوش مصنوعی: هرگز شمع دیگری نمیتواند نوری مانند پروانهای که خود را در آتش عشق میسوزاند، به وجود آورد.
هوش مصنوعی: وجود او را که زندهگی را به من هدیه میدهد، با زلفش مقایسه نمیکنم و نمیخواهم عمر طولانیام را به آنچه که از طبیعت و حیوانات نشأت میگیرد، مرتبط سازم.
هوش مصنوعی: ما به جایی رسیدیم که پر از عظمت و زیبایی بود، و در آنجا با کاسهای در دست، راز دل خود را بیان کردیم.
هوش مصنوعی: من مانند سعید لباس ظاهری خود را پوشاندهام و حقیقت واقعیام را در پس این ظاهر پنهان کردهام.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر کس به قبلهای کرد روی نیاز خود را
هندو صنم پرستد، من سرو ناز خود را
نگذاشت آستانش در جبههام سجودی
بیسجده میگذارم اکنون نماز خود را
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
[...]
با شمع خویش گفتیم سوز و گداز خود را
آخر ز پرده بیرون دادیم راز خود را
چون من کسی نداند قدر و بهای جانان
محمود میشناسد قدر ایاز خود را
آخر نیاز و عجزم بنمود رام او را
[...]
پنهان به سینه دارم پیوسته راز خود را
وز دل خبر نسازم جز دلنواز خود را
چون شمع اشک ریزم از آتش فراقش
پنهان چگونه سازم سوز و گداز خود را؟
از خویش می روم من زان رو کنم مهیا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.